میزان تاثیر عوامل ارتقای سرمایه اجتماعی در مناطق روستایی (مطالعه موردی: روستاهای منتخب دهستان آلمالو شهرستان هشترود)

سرمایه اجتماعی در جوامع روستایی یکی از عوامل کلیدی توسعه محسوب می شود؛ لذا برای رسیدن به توسعه پایدار روستایی، برخورداری از سرمایه اجتماعی از ضروریات می باشد. این پژوهش به شناسایی و تحلیل میزان تاثیر عوامل موثر بر ارتقای سرمایه اجتماعی در مناطق روستایی منتخب در شهرستان هشترود پرداخته است. درحالی که در دیدگاه سنتی مدیریت، سرمایه­های اقتصادی، فیزیکی و انسانی نقش بنیادین ایفا می­کند؛ اما در نگرش نوین، سکونتگاه­ها به بهبود سرمایه اجتماعی بیشتر نیاز دارند؛ زیرا بدون بهبود سرمایه اجتماعی، بهره­گیری از دیگر سرمایه­ها به گونه ای بهینه امکان­پذیر نخواهد بود. سکونتگاهی که از سرمایه اجتماعی کافی بی­بهره است، دیگر سرمایه­های آن هم از بین می رود. این پژوهش به روش پیمایشی و مبتنی بر پرسشنامه در بازه زمانی دی ماه ۱۴۰۱ تا آخر تیرماه ۱۴۰۲ انجام شده است. یافته­های پژوهش حاکی از آن است که عوامل فردی با اثر کلی ۷۳۹/۰ و عوامل اقتصادی با اثر کلی ۶۳۶۱/۰ به ترتیب بیشترین تاثیر را بر سرمایه اجتماعی در روستاهای مورد مطالعه دارند و عوامل ساختاری نهادی با اثر کلی ۱۷۴/۰ کمترین تاثیر را در میان سایر عوامل موثر بر سرمایه اجتماعی داشته است.

کلیدواژه ها:

انسجام اجتماعی ، جمهوری اسلامی ایران ، دهستان آلمالو ، روستا ، سرمایه اجتماعی ، شهرستان هشترود