سازوکارهای مدیریت گرایانه توسعه قضایی در نظام حقوقی ایران

در دهه های اخیر، اصلاحات بر مبنای افزایش کارایی، اثربخشی و صرفه جویی به یکی از ضرورت های غیرقابل انکار نظام های عدالت کیفری تبدیل شده است. شاید بتوان گفت از میان برنامه های اصلاحی آزموده شده در کشورهای مختلف، آموزه های مدیریت دولتی جدید به ویژه از سه گانه گفتمان های رقیه توانسته به رفع ناکارآمدی های ناشی از بروکراسی، اطاله دادرسی، هدررفت منابع و برهران مشهورعیت ناشی از این معضلات بپردازد. راهبرد بهسازی قضایی ابتدا در انگلیس و پس از آن در سایر کشورهای آنگلو - امریکنی در قالب دو موج اصلی که به اصلاحات کمی و کیفی در فرایند کیفری متمرکز اشتباه مورد توجه سیاستگذاران قرار گرفت. در این مقاله با روش توصیفی - تحلیلی به بررسی ابعاد جریان اصلاحات برگرفته از آموزه های مدیریت گرایی در قالب خصوصی سازی، پاسخگویی نهادهای عدالت کیفری، ارزیابی و مدیریت عملیدرد، مدیریت مشارکتی و مدیریت تجربه مرور پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

اصلاحات نظام عدالت کیفری ، خصوصی سازی ، ارزیابی و مدیریت عملیدرد ، مدیریت مشارکتی ، مدیریت تجربه مرور