طراحی بازیهای رومیزی بر اساس مفاهیم توحیدی برای درک انتزاعیات توسط دانش آموزان دوره اول ابتدایی

این پژوهش به طراحی و ارزیابی بازیهای رومیزی مبتنی بر مفاهیم توحیدی اسلام، با تمرکز بر تقویت درک انتزاعیاتی مانند وحدانیت خداوند در کودکان ۷ تا ۱۰ سال میپردازد. با توجه به محدودیتهای روشهای سنتی آموزش مفاهیم دینی (نقیبزاده، ۱۳۹۸)، این مقاله از پتانسیل بازیهای رومیزی بهعنوان رسانهای تعاملی برای تبدیل مفاهیم انتزاعی به تجربیات ملموس استفاده میکند. با اتکا به روش تحقیق کیفی و مشارکت ۳۰ کودک و ۱۰ مربی در فرآیند طراحی مشارکتی، بازیهایی طراحی شدند که سه محور کلیدی توحید—وحدانیت، ربوبیت و اسما و صفات الهی—را از طریق مکانیکهای ساده، داستانپردازی و تعامل گروهی آموزش میدهند. یافتهها نشان داد که این بازیها نهتنها درک کودکان از مفاهیم توحیدی را با بهبود ۷۰٪ی در بیان مثالهای ملموس ارتقا میدهند، بلکه مهارتهای اجتماعی نظیر همکاری (با الهام از آیه «وتعاونوا علی البر») و حل مسئله را نیز تقویت میکنند. تحلیل دادهها با استفاده از کدگذاری نظری (Strauss & Corbin, ۱۹۹۸) تاثیر ادغام نظریههای سازهگرایی اجتماعی (برونر، ۱۹۹۶) و اسلامیسازی دانش (الفاتنی، ۲۰۰۵) را در موفقیت این رویکرد تایید کرد. نتایج با پژوهشهای بینالمللی مانند پروژه «بازیهای مقدس» در مالزی (Abdullah & Ahmad, ۲۰۲۱) همسو است و اثربخشی بازیها را بهعنوان ابزاری نوین در آموزش غیرمستقیم مفاهیم دینی تاکید میکند. این مطالعه پیشنهاد میکند که گسترش چنین بازیهایی در نظام آموزشی، پلی میان نیازهای شناختی کودکان (پیاژه، ۱۹۶۳) و اهداف تربیت دینی ایجاد خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

بازیهای رومیزی ، توحید ، آموزش کودکان ، مفاهیم انتزاعی ، مهارتهای اجتماعی.