حق باز اجتماعی شدن زندانیان در ایران و اسناد بین المللی

مدیریت درست زندان و رعایت و تضمین حقوق انسانی از حقوق بنیادین زندانیان است. بر همین اساس، سیاست گذاران از رهگذر شماری از اسناد بنیادین و فراگیر، ازجمله سیاست های کلی قضائی مصوب 1381 و سیاست های کلی قضائی پنجساله مصوب 1388 و سیاست های کلی برنامە ششم توسعه مصوب 1391 و سند تحول قضائی در گام دوم انقلاب مصوب 1399 ،خط مشی های اساسی برای قانونگذاری و مدیریت زندان و شناسایی و تضمین رویکردهای بشرگرایانه و همچنین چگونگی استفاده از این مجازات را تعیین و به تصویب رسانند. تدابیری مانند جرم زدایی از عنوانهای مجرمانه، کاهش مجازات ها به ویژه مجازات حبس، استفادە شایسته از نهادهای شبه قضائی، اصلاح و مدیریت امور زندان و زندانیان اتخاذ شده است تا در پرتو به کارگیری آنها از شمار کاهش جمعیت کیفری کاسته شود. بنابراین و برای به اجرا درآمدن این خط مشی ها و سیاست های فراگیر و با توجه به چالش های پیش روی زندان که در این پژوهش از رهگذر کتاب، مجله ها و نشریات ادواری موجود در کتابخانه ها و همچنین سایت های اینترنتی حاوی تحقیقات و مقاالت علمی معتبر گرد آوری خواهد شد ، ضروری است که سازمان زندان ها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور به تهیه و تدوین برنامە آموزشی برای مدیران و کارکنان زندانهای کشور، سرعت بخشیدن به برنامە اشتغال فراگیر، پایدار با دریافت دستمزد مناسب، طراحی و اجرای برنامە هوشمندسازی پایش سلامت زندانیان، امکانپذیر ساختن مطالعات جرم شناسی، روانشناسی، جامعه شناسی، آمار جنایی و بهرهگیری از ظرفیت سازمانهای مردمنهاد، نهاد ها و مجامع خیریه در راستای برنامه های اشتغال، سلامت و حمایت از خانوادە زندانیان مبادرت ورزد. در این پژوهش با رویکردی علمی و با بهره گیری از مطالعات نظری و مشاهدات عینی مشکلات موجود در نظام مدیریتی زندان ها شناسایی و هم زمان با توجه به اسناد بنیادین و فراگیر پیش گفته و استانداردهای بین المللی به چگونگی برون رفت از وضعیت موجود و چالش ها پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

حقوق بنیادین ، مدیریت زندان ، سلامت زندانیان ، حقوق بشر