مقیاس در بوم شناسی سیمای سرزمین: مفاهیم، چالش ها و راهکارها

مقیاس یک موضوع بسیار کلیدی در بوم شناسی سیمای سرزمین است. مقیاس یکی از عناصر اصلی در مطالعات محیط زیستی است و پاسخ های به دست آمده برای یک سوال اکولوژیکی خاص به شدت وابسته به مقیاس مطالعه است. مقیاس بر نتایج حاصل شده و امکان تعمیم آن ها به سایر مکان ها، زمان ها و دیگر مقیاس ها اثرگذار است. عدم استفاده از اصطلاحات مرتبط با مفهوم صحیح مقیاس منجر به ابهام در مطالعات شده است. مقیاس ابعاد مکانی و زمانی یک موضوع و یا یک فرآیند است و از سطوح سازمانی که برای شناسایی یک مکان در یک سلسله مراتب استفاده می شود، متمایز است. مقیاس با دو اصطلاح دانه بندی، کوچکترین واحد مکانی و زمانی در یک مجموعه داده، و گستره مکانی، اندازه کل منطقه مورد مطالعه یا بازه زمانی مورد مطالعه، تعیین می شود. به لحاظ علمی، مقدار عددی به دست آمده از یک اندازه گیری خاص تحت تاثیر مقیاس قرار می گیرد. مسائل مربوط به مقیاس به دلایل مختلفی مشکل ساز است. اولا، توصیف و درک الگوها و فرآیندها در مناطق وسیع تر دشوار است؛ زیرا مشاهدات صورت گرفته تحت تاثیر مقیاس مطالعه هستند و دوما، جمع آوری و مقایسه داده های حاصل از مقیاس های مختلف مطالعه پیچیده و زمان بر است؛ اما با وجود پیشرفت های قابل توجه، روش های برون یابی اطلاعات در مقیاس های مختلف هنوز وضع نشده است. به طور کلی، هیچ مقیاس صحیحی برای مطالعات بوم شناسی سیمای سرزمین وجود ندارد. به طوری که، مقیاس باید بر اساس سوال و یا هدف مطالعه انتخاب شود. با این حال، شناسایی مقیاس مناسب موضوع چالش برانگیزی است و توسعه روش های آن موضوع پژوهش های حال حاضر است.

کلیدواژه ها:

دانه بندی ، گستره مکانی ، سلسله مراتب ، برون یابی ، بوم شناسی سیمای سرزمین