تاثیر ناحیه انتقال بر خواص و ریزساختار بتن بازیافتی

در پژوهش حاضر، تاثیر ناحیه انتقال بر خواص مکانیکی، دوام و ریزساختار بتن های بازیافتی ساخته شده از سنگدانه های بتن بازیافتی و سرباره درشت فولاد ارزیابی گردید. سنگدانه های بتن بازیافتی و سرباره به ترتیب به میزان %۲۵، %۵۰ ، %۱۰۰ و %۲۵ و %۵۰ جایگزین سنگدانه های درشت طبیعی شدند و همین‎طور میکروسیلیس به میزان %۵ و %۱۰ جایگزین بخشی از سیمان مصرفی در ساخت بتن با نسبت آب به مواد سیمانی ۴۵/۰ گردید. به منظور بررسی تاثیر ناحیه انتقال بر خواص مکانیکی، دوام و ریزساختار بتن ها، ۲۱ طرح اختلاط ساخته شدند و با روش تاگوچی ۱۰ طرح انتخاب و مجموعا ۸۰۰ نمونه در محدوده سنی ۷ تا ۱۸۰ روزه بررسی گردیدند. نتایج نشان داد که با افزایش میزان میکروسیلیس، خواص مکانیکی بهبود یافته و به تبع آن کاهش در جذب آب غوطه وری، نفوذ آب تحت فشار و نفوذ تسریع شده یون کلراید و افزایش قابل توجه در مقاومت الکتریکی نمونه ها رخ داده است. هم چنین در میزان فاز بلوری هیدروکسید کلسیم و تعداد منافذ بزرگ کاهش و در فاز سیلیکات کلسیم هیدراته ناحیه انتقال افزایش حاصل شد که این منجر به بهبود کیفیت ریزساختار گردید. با افزایش سن نمونه ها، فازهای سیلیکات کلسیم هیدراته و هیدروکسید کلسیم به ترتیب %۲۲ افزایش و %۴۱ کاهش و به تبع آن مقاومت فشاری و مقاومت ویژه الکتریکی به ترتیب %۳۰ و %۴۶۰ افزایش و نفوذ تسریع یون کلراید %۷۲ کاهش پیدا کرد. بررسی محدوده ۵۰ میکرومتری از مرز سنگدانه با طیف سنجی انرژی اشعه ایکس نشان داد که در فاصله ۲۰ میکرومتری، بیشترین همبستگی بین نسبت های عناصر ناحیه انتقال با خواص بتن برقرار می شود.

کلیدواژه ها:

ناحیه انتقال ، خواص بتن بازیافتی ، ریزساختار ، طیف سنجی ، اشعه ایکس ، نسبت اتمی عناصر ، ریزنگار الکترونی روبشی