بررسی کارایی اپی‎پلون‎ها و اپی‎فایتون‎های شالیزارهای استان گیلان در آزادسازی پتاسیم از موسکویت وفلوگوپیت

پریفایتون‎ها در زیست‎بومهای آبی توان جذب/رهاسازی مقدار زیادی از عناصر غذایی را دارند. در این مطالعه به بررسی تاثیر اپی‎پلون و اپیفایتون بر تغییرات pH، EC و پتاسیم محلول به صورت دوره‎ای پرداخته شده است. این آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه فاکتور ۱- پریفایتون در ۲۲ سطح (۹ نمونه اپیپلون، ۹ نمونه اپیفایتون، ۳ نمونه خاک آیش و شاهد) ۲- کانی در دو سطح (موسکویت و فلوگوپیت) ۳- زمان در چهار سطح (۰، ۷، ۱۴ و ۲۱) انجام شد. هر دو نوع پریفایتون مورد آزمایش، توان بالایی در آزادسازی پتاسیم کانیهای سیلیکاته داشتند و در طول آزمایش تمام تیمارها دارای اختلاف آماری معنیدار با شاهد (بدون پریفایتون/خاک و دارای کانی) بودند. در حالت کلی بالاترین میزان انحلال از هر دو کانی مربوط به تیمارهای اپیفایتون بود. انحلال پتاسیم در تمام تیمارها تا روز ۷ به صورت افزایشی بوده و سپس در بیش‎تر تیمارها در روز ۱۴ با کاهش نسبی مواجه شد که مربوط به افزایش زیست‎توده در محیط کشت میباشد. بیشترین میزان پتاسیم محلول در روز ۲۱، به میزان ۳۳/۱۴ میلیگرم بر لیتر بود که نسبت به شاهد افزایش ۶/۳ برابری را نشان داد. کمترین میزان پتاسیم محلول مربوط به تیمارهایی بود که با خاک آیش مایه‎زنی شده بودند. میزان انحلال فلوگوپیت بیش‎تر از موسکویت بود اما در بیش‎تر تیمارها از نظر آماری اختلاف معنیدار نداشتند. نتایج کلی pH و EC به ترتیب روند افزایشی (نشان از افزایش فعالیت فتوسنتزی) و کاهشی (افزایش زیست‎توده و جذب بیش‎تر مواد محلول) را نشان داد.

کلیدواژه ها:

پریفایتون ، اپی‎پلون ، اپیفایتون ، پتاسیم محلول