بررسی اختلال اوتیسم در کودکان و راه های درمان آن

اختلال طیف اوتیسم را بیشتر می توان یک اختلال نورولوژیکی که خود را در سال های اولیه رشد کودک نمایان می کند، معرفی نمود. این اختلال در بیماران اوتیستیک باعث می شود که مغز فرد مبتلا به اوتیسم قادر نباشد در زمینه رفتارهای اجتماعی و مهارت های ارتباطی به درستی عمل کند. در نتیجه به عنوان مانعی برای آموختن چگونگی ارتباط و تعامل با دیگان می گردد. لذا ویژگی بارز کودکان و بزرگسالان دارای اختلال اوتیسم در زمینه ارتباطات کلامی و غیر کلامی، مهارت های شناختی عادی، رفتارهای اجتماعی، فعالیت های سرگرم کننده و انواع بازی ها می باشد. در این مقاله که از نوع مروری بوده و در گردآوری آن از کتب، مقالات مرتبط و پایگاه های اینترنتی معتبر بهره گرفته شده است، به بررسی مفهوم این اختلال، علائم و نشانه های آن و راهکارهای موثر در جهت کنترل آن پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

اوتیسم ، اختلال ، تعامل ، رفتارهای اجتماعی