بررسی اثر هیومیک اسید و تنش خشکی بر برخی ویژگی های مورفوفیزیولوژیک پنبه

به منظور بررسی اثر هیومیک اسید بر برخی ویژگی های مورفوفیزیولوژیک پنبه در شرایط تنش کمبود آب در منطقه خدا آفرین، مطالعه ای به صورت آزمایش کرت های یکبار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار در سال زراعی۱۴۰۲-۱۴۰۱اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل فواصل آبیاری در ۳ سطح (۶۰،۹۰و۱۲۰میلیمتر تبخیر از تشت تبخیر کلاس آ) به عنوان عامل اصلی و مقادیر مختلف هیومیک اسید(شاهد(صفر)۱۰۰،۲۰۰،۳۰۰و۴۰۰میلی گرم در لیتر) به عنوان عامل فرعی بودند. نتایج حاصل از تجزیه واریانس صفات مورد مطالعه نشان داد که اعمال تنش بر تمام صفات مورد ارزیابی در سطح احتمال یک درصد معنی دار بود. بر اساس نتایج مقایسات میانگین، آبیاری کمتر باعث کاهش معنی دار و استفاده از اسید هیومیک سبب افزایش معنی دار میزان کلروفیل، محتوای نسبی آب برگ گردید. در نتیجه، محلول پاشی۴۰۰ میلی گرم در لیترهیومیک اسید در سطوح مختلف تنش خشکی باعث بهبود شاخص های مورفو-فیزیولوژیکی و افزایش مولفه های تولیدی در مقایسه با شاهد(عدم محلول پاشی) شد. به طور کلی نتایج نشان داد که استفاده از اسید هیومیک اثرات منفی تنش کم آبی را کاهش می دهد.

کلیدواژه ها:

پنبه ، تنش خشکی ، کلروفیل ، محتوای نسبی آب برگ ، هیومیکاسید