رابطه پایداری شرکتی با مسئولیت اجتماعی با نقش تعدیلی اندازه شرکت

پایداری شرکتی و مسئولیت اجتماعی دو مفهوم مرتبط هستند که اغلب به جای یکدیگر مورد استفاده قرار می گیرند. پایداری شرکتی به توانایی یک شرکت برای فعالیت به شیوه ای مسئولانه از نظر زیست محیطی ، اجتماعی و اقتصادی اشاره دارد، در حالی که مسئولیت اجتماعی به تعهد یک شرکت برای عمل به روش هایی اشاره دارد که به نفع جامعه است . هر دوی این مفاهیم برای شرکت هایی که مایل به حفظ شهرت مثبت ، جذب مشتریان و سرمایه گذاران و کمک به رفاه جوامع خود هستند، مهم می باشد. این مقاله به دنبال کشف رابطه تعاملی پایداری شرکتی و مسولیت اجتماعی شرکتی با ابعاد سه گانه اجتماعی ، اخلاقی و قانونی با نقش میانجی اندازه شرکت می باشد. برای این منظور این مدل و فرضیه های آن در چارچوب الگوهای پانل دیتا مطرح شده است . الگوهای مورد نظربا استفاده ازبرآورد معادلات همزمان و از طریق بکارگیری متغیرهای ابزاری و روش حداقل مربعات دو مرحله ای GLS)۲) بررسی و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است . آزمون ها در نرم افزار استاتا انجام شده است . به منظور جمع آوری داده های مربوط به متغیرهای اساسی پژوهش ، از صورت های مالی ماهیانه بازار برای یک دوره شش ساله ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۰ استفاده شده است . نتایج حاکی از ان است که در شرکت های مورد بررسی بین پایداری شرکتی و بعد اجتماعی و اخلاقی مسولیت اجتماعی کارول رابطه مثبت و معنی دار وجود دارد در حالیکه این رابطه در مورد بعد قانونی منفی است ؛ یعنی قوانین و مقررات دولتی هم سو با اجرای شیوه های پایداری شرکتی نمی باشد.

کلیدواژه ها:

پایداری شرکتی ، مسئولیت اجتماعی ، تعاملی پایداری .