شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر بر بهبود آموزش در مدارس هوشمند

این پژوهش با هدف شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر بر بهبود آموزش در مدارس هوشمند انجام شده است. با استفاده از روش ترکیبی (کمی و کیفی)، ابتدا عوامل مرتبط با سه حوزه زیرساخت سختافزاری، نرمافزاری و منابع انسانی از طریق بررسی ادبیات و مصاحبه با خبرگان شناسایی شدند. سپس، با بهرهگیری از پرسشنامه و تحلیل سلسله مراتبی (AHP)، وزن و اولویت هر عامل بر اساس نظر مدیران، معلمان و دانشآموزان تعیین شد. یافتهها نشان داد که کیفیت محتوای آموزشی دیجیتال، مهارتهای دیجیتالی معلمان، پشتیبانی فنی قوی، و زیرساخت اینترنتی پایدار، از مهمترین عوامل موثر بر بهبود آموزش در مدارس هوشمند هستند. کمبود منابع مالی و عدم آموزش کافی برای استفاده از فناوریهای نوین، از جمله عوامل بازدارنده شناسایی شدند. در نهایت، الگوی مفهومی ارائه شده، راهنمایی عملی برای مدیران و سیاستگذاران در ارتقای کیفیت آموزش در مدارس هوشمند فراهم میکند. پژوهش حاضر ضمن تاکید بر اهمیت تعامل و همکاری بین همه ذینفعان در فرآیند آموزش هوشمند، به ضرورت برنامهریزی دقیق و پیادهسازی تدریجی این فناوری اشاره دارد. نتایج همچنین نشان میدهد که صرف هزینه در حوزه فناوری اطلاعات بدون توجه به کیفیت محتوای آموزشی و آموزش نیروی انسانی، منجر به موفقیت نخواهد شد. استفاده از روش AHP در این پژوهش، امکان اولویت بندی عوامل را به شکلی کمی و قابل استناد فراهم کرده است. این پژوهش، محدودیتهایی نیز دارد که شامل محدوده جغرافیایی نمونه و امکان وجود سوگیری در نظرات پاسخ دهندگان میباشد. در نهایت، توصیه میشود که مطالعات آتی با مقیاس بزرگتر و در مناطق جغرافیایی متفاوت انجام شود. همچنین، توجه به عوامل فرهنگی و اجتماعی در مطالعات آینده ضروری است.

کلیدواژه ها:

آموزس هوشمند ، مدارس هوشمند ، بهبود ، پیشرفت ، معلم ، دانش آموز