بررسی رابطه بین ارائه خودکمال گرایانه و اختلال اضطراب اجتماعی در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر کرمان

اضطراب اجتماعی یکی از اسرار شایع نوجوانی است. تحقیقات نشان داده است که اضطراب اجتماعی با سطوح بالای کمال گرایی مرتبط است. هدف این تحقیق تعیین ارتباط بین ارائه خودکمال گرایانه، به عنوان یکی از انواع ناسازگار کمال گرایی با اضطراب اجتمعی می باشد. روش پژوهش حاضر، همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر کرمان در سال تحصیلی ۲۰۴۱-۲۰۴۱ بود که از این میان نمونه ای با حجم ۰۵۴ نفر از طریق نمونه گیری غیر تصادفی و در دسترس انتخاب شدند. شرکت کنندگان مقیاس ارائه خودکمال گرایانه- نسخه نوجوانان و پرسشنامه استاندارد اضطراب اجتماعی نوجوانان الجرس را تکمیل کردند. در این پژوهش که از نوع مدل یابی معادلات ساختاری است، ابتدا داده ها با روش های امار توصیفی و استنباطی در نرم افزار SPSS ۶۲ تحلیل شدند و سپس به منظور تعیین رابطه ارائه خودکمال گرایانه و اضطراب اجتماعی، و تعیین اهمیت و اثربخشی هر یک از مولفه های آن ها در ساختار این رابطه از روش مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزار AMOS استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که بین ارائه خودکمال گرایانه و اضطراب اجتماعی رابطه مستقیم و معنادار وجود دارد. با توجه به یافته های پژوهش حاضر، به تمامی افرادی که در ارتباط با این دانش آموزان هستند، پیشنهاد می شود که ضمن آموزش و اگاهی بخشی پیرامون اضطراب اجتماعی و ابعاد ناسازگاری کمال گرایی به دانش آموزان کمک کنند تا با شناسایی به هنگام این اسرار، در صورت لزوم از کمک های حرفه ای استفاده کنند، و این عوامل را کاهش دهند.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، ارائه خودکمال گرایانه ، نوجوانی ، دانش آموزان