ارائه مدل توسعه دیپلماسی فرهنگی در ورزش حرفه ای ایران

حقیق حاضر با هدف طراحی مدل توسعه دیپلماسی فرهنگی در ورزش حرفه­ای ایران طراحی و اجرا گردید. این مطالعه به روش ترکیبی و از نوع طرح های تحقیق آمیخته اکتشافی است.. جامعه آماری بخش کیفی شامل اساتید منتخب آشنا با دیپلماسی فرهنگی و دیپلماسی ورزشی و برخی مدیران منتخب ورزشی کشور بودند که به صورت هدفمند انتخاب شدند (۱۴ نفر). جامعه آماری در بخش کمی شامل جامعه آماری بخش کیفی و مدیران ادارات ورزش و جوانان استان­های کشور، روسای فدراسیون­های ورزشی می­باشند با توجه به فراوانی جامعه آماری، حجم نمونه و احتمال خطای نمونه گیری ۹۲ نفر در نظر گرفته شد. ابزار گردآوری اطلاعات در تحقیق حاضر مصاحبه نیمه ساختاریافته و پرسش­نامه محقق­ساخته مستخرج از بخش کیفی بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده های تحقیق حاضر از کدگذاری در بخش کیفی و از روش معادلات ساختاری در بخش کمی استفاده گردید. در بخش کیفی پژوهش، مقوله­ها در قالب ۱۷ مقوله و ۸۰ کد مفهومی مشخص شدند و در دل ابعاد ۶ گانه مدل پارادایمی به صورت موجبات علی (۳ مقوله)، مقوله اصلی: دیپلماسی فرهنگی در ورزش (۳ مقوله)، راهبردها (۳ مقوله)، شرایط زمینه­ای (۲ مقوله)، شرایط مداخل ه­گر (۳ مقوله) و پیامدها (۳ مقوله) جای گرفتند. در بخش کمی نیز مشخص گردید که هر ۶ مولفه اصلی پژوهش از برازش مناسبی برخوردار هستند و روابط بین متغیرها معنی­دار است(مقدار تی بیشتر از ۹۶/۱). مدیران ارشد کشوری می­توانند از ظرفیت­های ورزش و فرهنگ، با بهره­گیری از زیرساخت­های موجود و پرهیز از عوامل مداخله­گر اقتصادی، سیاسی و قوانین و سیاست­ها و با اتخاذ راهبردهایی در حوزه رسانه، رویدادهای ورزشی فراملی به پیامدهای مثبتی در حوزه ورزش، اقتصاد و فرهنگ دست یابند.

کلیدواژه ها:

دیپلماسی فرهنگی ، دیپلماسی ورزشی ، نظریه داده بنیاد ، ورزش حرفه ای و رسانه