مدل سازی نیروی رانش القایی و توان الکتریکی مصرفی محرک پلاسمای DBD با استفاده از شبکه عصبی و الگوریتم ژنتیک

در پژوهش حاضر با هدف بهره مندی از مزایای مدل سازی سیستم ها برای محرک های پلاسمایی تخلیه مانع دی الکتریک یا DBD، ابتدا به کمک شبکه عصبی مصنوعی برای نیروی رانش القایی و توان الکتریکی مصرفی متناظر با آن، مدلی مبتنی بر داده های آزمایشگاهی موجود تولید شده است. سپس به منظور بهبود فرآیند آموزش شبکه عصبی و افزایش دقت مدل، الگوریتم ژنتیک مورد استفاده قرار گرفته است. بررسی معیارهای همبستگی و کمینه کردن خطا، اشاره به عملکرد و دقت مناسب مدل داشته و ترکیب الگوریتم ژنتیک با شبکه عصبی را به عنوان روش مناسبی برای افزایش دقت مدل گزارش می کند. در خاتمه نیز با هدف بررسی تعمیم دهی مدل برای داده های جدیدی که در فرآیند مدل سازی از آن ها استفاده نشده است، یک آزمون تجربی اجرا گردیده، تا نتایج آزمایشگاهی جدید با نتایج خروجی مدل مورد ارزیابی قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

محرک پلاسمایی DBD ، رانش القایی ، توان مصرفی ، مدل سازی ، شبکه عصبی مصنوعی ، الگوریتم ژنتیک