ویژگی های اسلوب تزریق در شعر فوقی یزدی

طرز «تزریق» یکی از زیر سبکهای شعری در دوره رواج سبک هندی است. از آنجا که حتی در آن دوره نیز این شیوه چندان فراگیر نشد، ابیات اندکی از شاعران تزریقگو به ما رسیده و اطلاعات مختصری درباره شعر تزریق در تذکرهها موجود است؛ بنابراین صرفا با اتکا به مطالب مندرج در تذکرهها نمیتوان به درستی چیستی تزریق و مبانی آن را تشخیص داد. در دوران معاصر نیز با وجود آنکه چند مقاله درباره تزریق نوشته شده است، به دلیل آنکه غالب پژوهشگران بدون توجه لازم به بستر تاریخی، اجتماعی و ادبی تزریقگویی را صرفا با اتکا به رویکردهای جدید علوم ادبی بررسی کردهاند ابهامها و پرسشهای پیشین کمابیش به قوت خود باقی است. ما در این پژوهش برآنیم تا با روشی توصیفی تحلیلی مبانی تزریقگویی را با اتکا بر زمینه تاریخی، بهخصوص با بررسی خود متون تزریقی و نظر خود تزریقگویان درباره شعر تزریق دریابیم. جهت نیل به این مقصود نسخه خطی اطوزنامه سروده ملافوقی یزدی را که پرحجمترین و بهترین منبع موجود در این زمینه است برگزیدهایم. فوقی در مقدمه اطوزنامه اذعان داشته تمامی اشعار و عبارات اثر خود را به طرز تزریق سروده و درباره علت تزریقگویی خود توضیحاتی داده است که براساس آنها دستکم میتوان مبانی تزریقگویی را براساس کاملترین مجموعه موجود شعر تزریق بررسی و تبیین کرد.

کلیدواژه ها:

Indian style ، Tazriq poetry ، Mollah Foqi Yazdi ، Atuznameh ، Typology ، نوع شناسی ، سبک هندی ، شعر تزریق ، ملافوقی یزدی ، اطوزنامه