بررسی تمایل به فرزندآوری و ارتباط آن با سواد سلامت و سلامت معنوی در زنان متاهل شهرستان فریمان

مقدمه: کاهش فرزندآوری به تدریج ساختار سنی جمعیت را از حالت جوانی خارج می کند و به سمت پیری سوق می دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تمایل به فرزندآوری و ارتباط آن با سواد سلامت و سلامت معنوی در زنان متاهل شهرستان فریمان در سال ۱۴۰۲ انجام شد. روش ها: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی- مقطعی، ۳۵۷ زن متاهل به روش نمونه گیری چند مرحله ای انتخاب شدند. داده ها بر اساس چهار پرسش نامه اطلاعات دموگرافیک، تمایل به باروری، سواد سلامت و سلامت معنوی جمع آوری گردید و با استفاده از آزمون های توصیفی و تحلیلی در نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: میانگین نمرات سواد سلامت، تمایل به فرزندآوری و سلامت معنوی به ترتیب ۱۶/۲۳ ± ۸۹/۷۶ (کافی)، ۷۷/۱۲ ± ۲۰۷/۱۰۰ و ۱۱/۷ ± ۵۳/۷۲ (متوسط) به دست آمد. ارتباط معنی داری بین سواد سلامت با تمایل به فرزندآوری و سلامت معنوی وجود نداشت، اما بین تمایل به فرزندآوری و سلامت معنوی، ارتباط مثبت و معنی داری مشاهده گردید (۰۴۲/۰ = P، ۱۰۸/۰ = r). متغیرهای محل سکونت، تحصیلات و شغل زنان با سلامت معنوی و متغیرهای تحصیلات و سن زنان با سواد سلامت ارتباط معنی داری را نشان داد (۰۰۱/۰ > P). مهم ترین علل تاخیر در فرزندآوری به ترتیب عوامل اقتصادی (۴/۵۲ درصد)، فردی (۵/۳۲ درصد) و فرهنگی (۳/۵ درصد) گزارش شد. ارتباط معنی داری بین شغل، درامد و تحصیلات با عدم تمایل به فرزندآوری وجود داشت (۰۰۱/۰ > P). نتیجه گیری: به نظر می رسد مرتفع کردن مشکلات اقتصادی (اشتغال و سطح درامد) به عنوان مهم ترین دلیل عدم تمایل به فرزندآوری، می تواند منجر به افزایش فرزندآوری شود. به منظور رسیدن به این هدف، می توان لذت پدر و مادر شدن را از طریق ارتقای سلامت معنوی تبلیغ و بینش منفی مردم نسبت به داشتن فرزند بیشتر را از طرق مختلف و ممکن اصلاح نمود و مداخلات بهداشتی جهت افزایش سلامت معنوی زنان انجام گیرد.

کلیدواژه ها:

Childbearing ، Spiritualism ، Health literacy ، Women ، فرزندآوری ، معنویت ، سواد سلامت ، زنان