مقدمه: پتانسیل خطرات زیست محیطی و سلامتی
میکروپلاستیک ها (ذرات بیشتر از ۵ میلی متر)، نگرانی های زیادی را در جامعه امروزی ایجاد می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی مقدار، نوع و شکل میکروپلاستیک های موجود در
کمپوست آماده مصرف در
فضای سبز شهری و کشاورزی اصفهان در سال ۱۴۰۲ انجام شد.
روش ها: در این مطالعه، تجزیه و تحلیل فراوانی، نوع و ویژگی های مورفولوژیک
میکروپلاستیک ها در
کمپوست آماده مصرف در
فضای سبز شهری و کشاورزی اصفهان با استفاده از روش الک کردن، هضم فنتونی، شناورسازی بر اساس چگالی با نمک اشباع و فیلتراسیون به منظور جداسازی ذرات میکروپلاستیک و استفاده از میکروسکوپ استریو جهت شمارش و تعیین شکل و انجام طیف سنجی Fourier-transform infrared spectroscopy (FTIR) برای شناسایی نوع پلیمرهای
میکروپلاستیک ها مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: به طور میانگین، ۱/۷۳۹۵ ± ۸/۳۶۱۴۵ ذره میکروپلاستیک در هر کیلوگرم
کمپوست وجود داشت. میکروپلاستیک های شمارش شده در بازه ۵۰۰۰-۱۰۰۰ میکرومتر بیشترین فراوانی (۷۸ درصد) را به خود اختصاص دادند. پنج پلیمر شامل پلی اتیلن ترفتالات (Polyethylene terephthalate یا PET)، پلی پروپیلن (Polypropylene یا PP)، پلی اتیلن (Polyethylene یا PE)، پلی استایرن (Polyestyrene یا PS) و پلی وینیل کلراید (Polyvenyle chloride یا PVC) در
کمپوست آماده مصرف شناسایی گردید که رایج ترین ترکیب استخراج شده مربوط به پلیمر PET با میزان ۷/۲۸ درصد بود.
میکروپلاستیک ها به اشکال الیاف، فوم، قطعه ای شکل و فیلم مشاهده شدند که
میکروپلاستیک ها با شکل الیاف با میزان ۶۰ درصد، بیشترین شکل را داشت.
نتیجه گیری: مقدار میکروپلاستیک های موجود در
کمپوست آماده مصرف در
فضای سبز شهری و کشاورزی اصفهان مشابه سایر تحقیقات انجام شده در کشور است، اما نسبت به سایر کشورهایی که مواد آلی به صورت مجزا جمع آوری می شود، خیلی بالاتر می باشد. استانداردی در رابطه با تعداد
میکروپلاستیک ها در
کمپوست وجود ندارد و در نتیجه، امکان مقایسه نیست. متفاوت بودن روش های تعیین میکروپلاستیک ها، تاثیر زیادی روی نتایج دارد. بنابراین، تعیین روش های استاندارد برای نمونه برداری، جداسازی، پروتکل های شناسایی، اندازه گیری و حدود مجاز
میکروپلاستیک ها در
کمپوست از اهمیت زیادی برخوردار است.
