ارزیابی هیدروژئوشیمی و کیفیت آبخوان آبرفتی دشت گور استان بوشهر

دشت گور در شمال شرق استان بوشهر و در محدوده مطالعاتی دالکی-شبانکاره قرار دارد. در گذشته این دشت دارای پتانسیل مناسبی به لحاظ کمی و کیفی بشمار می رفته و هم اکنون با داشتن ۳۰۳ حلقه چاه غیر مجاز کشاورزی یکی از دشت های ممنوعه و بحرانی بشمار می رود. از طریق شبکه پایش انتخابی آبخوان با ۲۶ حلقه چاه بهره برداری و آنالیز نمونه های آب زیرزمینی در بازه زمانی ۹ ساله (۱۳۸۸-۱۳۹۷) ویژگی های هیدروژئوشیمی آبخوان دشت گور مورد تجزیه وتحلیل قرارگرفت. نتایج تجزیه و تحلیل دیاگرام های هیدروژئوشیمیایی و نقشه ها در محیط آرک جی ای اس نشان داد که در آبخوان مورد مطالعه آنیون غالب سولفات و کاتیون غالب کلسیم است. کل مواد محلول جامد طی دوره ۹ ساله به مقدار ۳۵۵ میلی گرم افزایش یافته است. آب ها عمدتا از نوع سولفات کلسیک و شوری به میزان ۱۲۲۱ واحد با متوسط سالانه ۱۳۶ میکروزیمنس بر سانتیمتر سیر صعودی داشته است. عامل اثرگذار و کنترل کیفیت آب وجود سازندهای آغاجاری و کنگلومرای بختیاری است.

کلیدواژه ها:

"آبخوان" ، "کیفیت آب زیرزمینی" ، "دشت گور" ، "بوشهر"