محیط رسوبی و چرخه های رسوبگذاری سازند پابده در میدان نفتی آب تیمور (چاه های شماره ۱۴ و ۱۹)

در این تحقیق توالی سازند پابده در چاه های شماره ۱۴ و شماره ۱۹ میدان آب تیمور به منظور بازسازی محیط رسوبی نهشته های این سازند و چرخه های رسوبی آن مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های این تحقیق از مطالعه گزارشات سرچاهی ، مشاهدات ماکروسکوپی بر روی خرده های حفاری و مطالعه میکروسکوپی مقاطع نازک آنها جمع آوری شده است. یافته های کتابخانه ای و مشاهدات نشان داد که بر مبنای نسبت بین لایه های آهکی و لایه های شیلی و محتوای فسیلی، می توان توالی سازند پابده در چاه شماره ۱۴ میدان آب تیمور را به دو واحد و در چاه ۱۹ به ۳ واحد سنگ چینه نگاری تقسیم نمود. یافته های حاصل از مطالعه مقاطع نازک میکروسکوپی و محاسبات آماری نشان داد نهشته های این سازند را می توان به گروه ریزرخساره های مادستونی، وکستونی، پکستونی، لامینار، اسپارس پکستونی و آواری دسته بندی نمود. محاسبات آماری و مقایسه گروه ریزرخساره ها با مدل های رخساره ای استاندارد نشان داد که نهشته های پابده در این حوضه نفتی با توجه به نبود رخساره ها و ریزرخساره های مناطق کم عمق تر (بخش Inner) درتوالیهای مورد مطالعه را نمی توان به طور دقیق تشخیص داد به همین خاطر دراینجا فقط ازاصطلاح پلتفرم کربناته استفاده شده است به نحوی که ریزرخساره های گروه اسپارس پکستون در بخش میانی این پلتفرم و رخساره آواری، گروه ریزرخساره های مادستونی، گروه ریزرخساره های وکستونی، گروه رخساره های اسپارس پکستونی، و گروه ریزرخساره های پکستونی در بخش خارجی آن تشکیل شده اند. تغییرات ریزرخساره ها در طول توالی نشان می دهد که توالی سازند پابده در چاه ۱۴ را می توان به ۸ چرخه رسوبی کوچک مقیاس، ۳ چرخه رسوبگذاری متوسط مقیاس و یک چرخه رسوبگذاری بزرگ مقیاس، و در چاه ۱۹ را به ۶ چرخه رسوبی کوچک مقیاس، ۲ چرخه رسوبگذاری متوسط مقیاس (که هر کدام به یک چرخه رسوبگذاری بزرگ مقیاس متعلق هستند) تقسیم نمود.

کلیدواژه ها:

"سازنده پابده" ، "میدان نفتی آب تیمور" ، "چرخه های رسوبگذاری" ، "واحدهای سنگ چینه نگاری"