بررسی تغییرات ریزساختاری با استفاده از تصویربرداری کورتوز انتشار در تمایز عود گلیوما و بافت نرمال

مقدمه: برنامه ریزی قبل از جراحی برای برداشتن تومور گلیوما و درمان رادیوتراپی به ترسیم مناسب مناطق توموری و اطراف تومور مغز نیاز دارد. هدف از این مطالعه بررسی اهمیت پارامترهای مختلف انتشار، به ویژه پارامتر میانگین کورتوز (MK) در افتراق بین نواحی تومور عودکننده، ادم و نواحی نرمال است. روش کار: نوزده بیمار مبتلا به گلیومای درجه بالا پس از عمل تحت تصویربرداری دیفیوژن قرار گرفتند. ما مدل های تصویربرداری تانسور انتشار (DTI) و تصویربرداری کورتوز انتشار (DKI) را برای ارزیابی داده ها در نواحی موردنظر (ROI) که به طور دستی ترسیم شده اند، استخراج و از پارامترهای مشتق شده آن ها برای توصیف نواحی ادم، توموری و نرمال مغز استفاده کردیم. برای تعیین اهمیت پارامترهای سه گروه عودکننده، ادم و نرمال، از آزمون Wilcoxon استفاده شد. از آزمون من ویتنی (Mann-Whitney) برای تعیین معنی داری بین دو گروه عودکننده و نرمال و همچنین بین عودکننده و ادم نیز استفاده گردید. یافته ها: با در نظر گرفتن مقدار p کوچک تر از ۰۵/۰، پارامترهای ضریب انتشار ظاهری (ADC)، میانگین انتشار (MD) و MK بین برخی از سه گروه بالا تفاوت معنی داری داشتند. ADC و MD بین دو گروه عودکننده و نرمال با مقادیر ۰۴۱/۰ p هر دو (۰۵/۰p<)  تفاوت معنی داری نشان دادند. علاوه براین، تفاوت معنی داری در MK بین دو گروه عودکننده و نرمال با مقدار ۰۲/۰p  وجود داشت (۰۵/۰p<) نتیجه گیری: پارامترهای دیفیوژن در افتراق بین نواحی عودکننده و نرمال در گلیوم های با درجه بالا بعد از عمل و پس از درمان امیدبخش است.

کلیدواژه ها:

Diffusion Kurtosis Imaging (DKI) ، Diffusion Tensor Imaging (DTI) ، Diffusion Weighted Imaging (DWI) ، Edema ، Glioma ، گلیوما ، تصویربرداری با وزن انتشار (DWI) ، تصویربرداری تانسور انتشار (DTI) ، تصویربرداری کورتوز انتشار (DKI) ، ادم