پیامدهای متعاقب استفاده از روش های مختلف برش جراحی و لیپوساکشن در بیماران مبتلا به ژنیکوماستی

مقاله پژوهشی مقدمه: درمان جراحی اصلاح ژنیکوماستی در مردان، ترکیبی از لیپوساکشن و اکسزیژن جراحی می باشد. مطالعه ی حاضر با هدف مقایسه ی پیامدها بعد از استفاده از چند تکنیک عمل جراحی و لیپوساکشن در بیماران با سابقه ی ژنیکوماستی انجام گرفت. روش ها: در یک مطالعه ی توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی، داده های موجود در پرونده ی ۹۲ بیمار در کلینیک جراحی پلاستیک اصفهان که تحت اعمال جراحی اصلاح ژنیکو ماستی به تنهایی یا همراه با لیپوساکشن قرار گرفته بودند، از نظر گرید ژنیکوماستی، نوع تکنیک عمل جراحی (Webster و Lolande و LeJour و Inverted- T excision)، عوارض، نمره ی اسکار زخم در فواصل زمانی یک ماه تا ۱۲ ماه بعد از عمل، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: ۵ (۵/۴ درصد) نفر از بیماران در گرید A II، ۴۲ (۷/۴۵ درصد) نفر در گرید B II و ۴۵ (۴۸/۹ درصد) نفر در گرید III تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند. شایع ترین تکنیک جراحی بکار رفته در بیماران گریدهای A II و B II، تکنیک Webster و در گرید III، تکنیک Lolande (درموگلاندولار) بوده است. بیشترین عوارض بعد از عمل شامل: بشقابی شدن سینه ها، پاراستزی و بی حسی نیپل و عود ژنیکوماستی بودند که بیشتر متعاقب استفاده از تکنیک Webster و در گروه بیماران مبتلا به گرید III ژنیکوماستی، رخ داده بود. بیمارانی که با تکنیبک LeJour عمل شده بودند، بالاترین نمره ی اسکار و بیمارانی که یا تکنیک Lolande، عمل شده بودند، کمترین نمره ی اسکار را نشان دادند. نتیجه گیری: در بین تکنیک های جراحی اصلاح ژنیکوماستی، استفاده از تکنیک Lolande (درموگلاندولار) کمترین میزان رخداد عوارض و نمره ی اسکار بعد از عمل را به همراه داشت.

کلیدواژه ها:

پستان ، ژنیکوماستی ، لیپکتومی ، ماستکتومی ، ماموپلاستی