بررسی سبب شناسی و تدابیر درمانی بوی بد دهان در متون طب ایرانی

سابقه و هدف: بوی بد د هان یا هالیتوزیس به شکایتی گفته می شود که در آن بوی د هان فرد به طور ناخوشایند تغییر می کند . این وضعیت نه تنها سومین دلیل شایع مراجعه به دندانپزشکی است، بلکه تاثیرات اجتماعی و روانی قابل توجهی دارد . علی رغم پیشرفت های قابل توجه در حوزه دندانپزشکی و پزشکی، هالیتوزیس همچنان یک چالش تشخیصی و درمانی محسوب می شود . لذا بررسی رویکرد های مکمل ضروری به نظر می رسد . هدف این مطالعه بررسی سبب شناسی و تدابیر درمانی بوی بد د هان در متون طب ایرانی است . مواد و روش ها: این مطالعه، یک پژوهش کیفی با روش تحلیل محتوا پیرامون بوی بد د هان در متون طب ایرانی است که در آن ۸کتاب از قرن ۵-۳ هجری قمری ازجمله قانون در طب، الحاوی و ... از نسخ خطی، کتابخانه دیجیتالی نور و منابع الکترونیک بررسی شدند . یافته ها: با بررسی آرای حکمای طب ایرانی، هفده علت مختلف عمدتا در دهان، معده و ریه شناسایی شد که می توان زخم، فساد و عفونت در اجزای دهان، اختلالات معده و تجمع مواد عفونی در آن و عفونت ریه را به عنوان بخش مهمی از این علت ها برشمرد. همچنین برای درمان بر اساس علت بیماری در هر مورد، تدابیر بهداشتی و اصلاح سبک زندگی، داروهای مفرد و مرکب ازجمله خوردن کرفس، میخک، هل و مصرف شاخ و برگ مورد تازه با کشمش بی هسته و ... پیشنهاد شده است. استنتاج: حکمای ایرانی، بیماری های د هان و دندان و مشکلات گوارشی را اصلی ترین دلیل بوی بد د هان دانسته اند و با توجه به سبب بوی بد د هان، به درمان آن پرداختند . برخی از علت ها و درمان های طب ایرانی برای این بیماری بعد از قرن ها توسط تحقیقات علمی نوین حمایت و تایید می شود. انجام بررسی ها و کارآزمایی های لازم می تواند زمینه ی استفاده از این میراث ارزشمند نیاکانی را فراهم آورد .

کلیدواژه ها:

bad breath ، bakhr-al-fam ، halitosis ، etiology ، traditional medicine ، complementary medicine ، بوی بد د هان ، بخر الفم ، هالیتوزیس ، اتیولوژی ، طب سنتی ایرانی ، طب مکمل