بررسی اثربخشی رویکردهای نوین تدریس بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی: یک مرور نظام مند

انگیزش تحصیلی به عنوان یکی از عوامل کلیدی در فرآیند یادگیری، نقش تعیین کننده ای در موفقیت دانش آموزان ایفا می کند. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی رویکردهای نوین تدریس بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. روش های نوین تدریس، از جمله تدریس فعال، یادگیری مبتنی بر بازی، یادگیری مشارکتی و رویکرد تلفیقی، به عنوان جایگزین هایی برای روش های سنتی مورد توجه قرار گرفته اند. این مطالعه با استفاده از روش مرور نظام مند، به تحلیل و تلفیق یافته های مطالعات داخلی و بین المللی در این حوزه پرداخته است.یافته ها نشان می دهند که هر یک از این رویکردها در شرایط خاص، تاثیر مثبتی بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان دارند. تدریس فعال با افزایش تعامل و مشارکت دانش آموزان، یادگیری مبتنی بر بازی با جذابیت و سرگرمی، یادگیری مشارکتی با تقویت همکاری گروهی، و رویکرد تلفیقی با انعطاف پذیری و استفاده از فناوری، انگیزه دانش آموزان را افزایش می دهند. با این حال، اثربخشی این روش ها به عوامل زمینه ای مانند مهارت معلمان، امکانات آموزشی و ویژگی های دانش آموزان وابسته است.نتایج این مطالعه نشان می دهد که برای دستیابی به نتایج مطلوب، لازم است رویکردهای نوین تدریس با توجه به بسترهای محلی تطبیق داده شوند و معلمان از آموزش های لازم برخوردار شوند. همچنین، پیشنهاد می شود تحقیقات آتی به بررسی تاثیر بلندمدت این روش ها و تطبیق آن ها با نیازهای مناطق محروم بپردازند. این مطالعه می تواند به معلمان، سیاست گذاران آموزشی و پژوهشگران در اتخاذ تصمیمات آگاهانه تر در زمینه بهبود انگیزش تحصیلی دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، رویکردهای نوین تدریس ، تدریس فعال ، یادگیری مبتنی بر بازی ، یادگیری مشارکتی ، رویکرد تلفیقی ، دانش آموزان ابتدایی.