بررسی داستان گویی و یادگیری و اثرات آن در پیشرفت دانش آموزان در مدارس

یادگیری مبتنی بر داستان گویی به ویژه در سنین ابتدایی که کودکان در حال شکل گیری و رشد ذهنی و اجتماعی خود هستند، می تواند تاثیرات عمیقی در فرآیند یادگیری و رشد فردی آن ها داشته باشد. به طور خاص، این روش قادر است مفاهیم پیچیده را به زبان ساده و قابل فهم برای کودکان تبدیل کند. داستان گویی به کودکان این امکان را می دهد که از طریق همذات پنداری با شخصیت های داستان، مفاهیم انتزاعی و پیچیده ای را درک کنند که به طور معمول برایشان دشوار است. این ویژگی باعث می شود که یادگیری از یک فرایند خشک و انتزاعی به یک تجربه زنده، جذاب و کاربردی تبدیل شود. به ویژه در دوران ابتدایی که کودکان نیازمند ایجاد ارتباط میان اطلاعات جدید و تجربیات قبلی خود هستند، داستان ها می توانند به عنوان یک پل ارتباطی میان این دو عمل کنند و فرآیند یادگیری را تسهیل کنند.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، توسعه پایدار ، نابرابری های اجتماعی ، منابع آموزشی