ارزیابی تاثیر نانوذرات پوزولانی بر خواص سخت شده بتن توانمند سازگار با محیط زیست حاوی ماسه بازیافت شده

بتن پرمصرف ترین مصالح ساختمانی موجود در جهان است. برای تولید هر تن سیمان حدود ۴ گیگاژول تولید انرژی شده و با تولید یک تن دی اکسید کربن همراه می شود که یک آلاینده زیستی خطرناک می باشد به طوری که صنعت سیمان مشارکت ۷ درصدی در تولید دی اکسید کربن تولید شده در جهان ایفا نموده است. هدف از این تحقیق، بررسی خواص تازه و سخت شده بتن ژئوپلیمری محتوی سنگدانه های بازیافتی می باشد. در این راستا از سرباره کوره های آهنگدازی و نانوسیلیس به عنوان مواد پوزولانی در ساخت بتن های توانمند ژئوپلیمری سازگار با محیط زیست استفاده شد. با توجه به وجود متغیرهای زیاد در ساخت بتن های ژئوپلیمری توانمند که شامل سرباره، ماسه، شن و مواد قلیایی که خود شامل پتاسیم هیدروکسید و سیلیکات سدیم (آب شیشه) طرح های اختالط متنوعی جهت ساخت بتن های ژئوپلیمری توانمند حاوی ماسه بازیافتی تهیه و تولید شد تا مقاومت های فشاری، مقاومت کششی و اسالمپ در این طرح ها مورد بررسی قرار گیرد که در مجموع این نتیجه حاصل شد که با افزایش مقدار شن و ماسه بازیافتی ۲۰-۴۰ درصد خواص سخت شده و تازه بررسی شده دچار کاهش شده اند. جهت بهبود این ضعف استفاده از مواد بهبودبخش ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

بتن ژئوپلیمری توانمند ، بتن سازگار با محیط زیست ، ماسه بازیافتی ، خواص مکانیکی