بررسی رابطه بهبود سازمانی معلمان تربیت بدنی با تاکید بریادگیری در مدارسبا دانش آموزان نیازهای ویژه

هدف این پژوهش بررسی رابطه بهبود سازمانی معلمان تربیت بدنی با تاکید بریادگیری در مدارس با دانش آموزان نیازهای ویژه می باشد. روش تحقیق از نوع توصیفی - پیمایشی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری کلیه معلمان تربیت بدنی استان خراسان جنوبی بودند (۲۵۶ نفر). با مراجعه به جدول مورگان، تعداد ۱۵۶ معلم به صورت نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه یادگیری سازمانی چیوا و همکاران (۲۰۰۵) و بهبود سازمانی عطا فر وصالح نیا (۱۳۸۸) بود. به منظور تعیین روایی محتوی و صوری از نظرات ۱۰ تا اساتید استفاده گردید و پایایی نیز با ضریب آلفای کرونباخ ۷۸/۰۰و ۸۹/۰ بدست آمد به منظور تجزیه و تحلیل آماری داده ها از آمار توصیفی (میانگین ، انحراف معیار و واریانس ) و امار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون آماری و آزمون کولموگروف-اسمیرنوف ) با نرم افزار اس.پی .اس.اس استفاده گردید . نتایج تحقیق حاضر نشان داد بین بهبود سازمانی معلمان تربیت بدنی با تاکید بریادگیری در مدارس با دانش آموزان نیازهای ویژه ارتباط معناداری وجود دارد. همچنین متغیریادگیری سازمانی ۲۶ درصد تغییرات واریانس متغیر بهبود سازمانی معلمان را تبیین می نماید. در نتیجه مدارس باید محیط های یادگیری مناسبی را برای دانش آموزان با نیازهای ویژه فراهم کنند. این محیط ها باید منعکس کننده نیازها و تمایلات دانش آموزان باشند و با استفاده از فنون و تکنیک های آموزشی مناسب ، برای یادگیری بهینه آنها کمک کنند. معلمان می توانند با ایجاد محیط های فعال و تعاملی ، استفاده از منابع و تکنولوژی آموزشی مناسب ، و همچنین ارائه بازخورد و پشتیبانی فراوان، بهبود سازمانی را تجربه کنند.

کلیدواژه ها:

بهبود سازمانی ، یادگیری نیازهای ویژه ، محیط یادگیری