موانع و چالش های اقتصاد سیاسی ورزش ایران بعد از انقلاب اسلامی

امروزه دیگر نمی توان ورزش را صرف یک رقابت و یا کالای مصرفی و تفننی در میادین ورزشی تعریف کرد. ورزش در کنار جنبه های رقابتی ، مصرفی و تفننی آن نه تنها فرصتی برای انتقال فرهنگ کشور ها و ملت ها است ، بلکه می تواند یک صنعت پرسود اقتصادی نیز باشد. در پرتو اقتصادی پنداشتن ورزش، می توان شاهد تاثیر حوادث و رویداد های ورزشی در اقتصاد کشور ها و به تبع آن اقتصاد جوامع بود. این تاثیر موجب بروز و ظهور تئوری اقتصاد ورزش شده است . از منظر نظری و تئوریک ، اقتصاد ورزش برای تحلیل فعالیت های ورزشی و به بیان دقیق تر برای ارزیابی مسائل و الگوهای تخصیص بهینه منابع در سه بخش عملکرد ورزش، تولیدات ورزش و توسعه ورزش بکار گرفته می شود. مطالعات و بررسی های به عمل آمده نشان می دهد که اقتصاد سیاسی ورزش در ایران بعد از انقلاب اسلامی با موانع و چالش هایی مواجه بوده است . لذا هدف اصلی این پژوهش بررسی این موانع و چالش هاست . یافته های و نتایج در این پژوهش نشان داده اند که : دولت گرایی ، ضعف سرمایه گذاری بخش خصوصی در ورزش کشور، موانع درون بخشی صنعت ورزش، فقدان شرایط زیر بنایی ، ایدئولوژیک و سیاسی شدن و همچنین وجود مافیای فساد در امر ورزش از جمله موانع و چالش های اقتصاد سیاسی ورزش ایران بعد از انقلاب اسلامی محسوب می شوند. لازم به ذکر است که این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از منظر تحلیل داده ها کیفی و از منظر ماهیت پژوهش ،توصیفی - تحلیلی است . روش گرد آوری داده ها و اطلاعات، اسنادی است که از طریق مراجعه به کتابخانه و آرشیو مقالات و همچنین جستجو در شبکه های الکترونیکی و اینترنتی انجام شده است . این پژوهش از منظر تئوریک ، از الگوی نظری اقتصاد سیاسی ورزش بهره برده است .

کلیدواژه ها:

ورزش ، اقتصاد ورزش ، دولت گرایی ، سیاست ، ایدئولوژیک ، مافیای فساد.