مطالعه ای بر طراحی محتوایی یک سیستم آبشیرین کن سبز

امروزه استفاده از انرژی های تجدیدپذیر برای نمک زدایی آب دریایک گزینه معقول و از نظر فنی بالغ برای مشکلات نوظهور و استرسزا انرژی و آب به نظر می رسد. بدین منظور در این مطالعه به بررسی عملکرد روشهای متعدد شیرین سازی از منظر انرژی ، کارایی و هزینه پرداخته شده است . بررسی ها مبین این است که روش اسمز معکوس در بین گزینه های موجود و مورد استفاده کنونی بالاترین کیفیت آب شیرین و کمترین تراز انرژی مورد نیاز را به خود اختصاص داده است . به علاوه، با توجه به پتانسیل های بالقوه انرژی در امواج دریا که در محیط اقیانوسی - دریایی پرتکرارترین پدیده محیطی است ، با در نظر گرفتن یک مدل شناور ثابت مستطیل شکل ، حدود نیروهای امواج بر جسم شناور محاسبه شده است . نتایج حاکی از آن است که با انتخاب ابعاد هندسی متناسب با طول امواج غالب دریک محیط ، می توان به نیروهایی در حد نیروی شناوری در جهت قائم و تا حدود ۳۵% این نیرو در جهت افقی دست یافت . لذا بهرهبرداری از روش اسمز معکوس، به گونه ای که انرژی الکتریکی مورد نیاز آن از انرژی امواج استحصال گردد می تواندیک انتخاب معقول در رسیدن به یک منبع آب شیرین پایدار در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

شیرین سازی ، روش اسمز معکوس ، استخراج انرژی امواج دریا