نقش آموزش سواد عاطفی در تقویت روابط معلم و دانش آموز

سواد عاطفی به عنوان یکی از مهارت های کلیدی در بهبود روابط انسانی، نقش مهمی در تعاملات معلم و دانش آموز ایفا می کند. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر آموزش سواد عاطفی بر تقویت روابط بین معلمان و دانش آموزان است. در این راستا، ابتدا مفاهیم مرتبط با سواد عاطفی، از جمله خودآگاهی، خودمدیریتی، همدلی، مهارت های اجتماعی و مدیریت روابط، مورد بررسی قرار گرفته و سپس نقش آن در محیط آموزشی تحلیل شده است.پژوهش حاضر با استفاده از روش کیفی-کمی انجام شده است و داده های آن از طریق مصاحبه با معلمان، پرسشنامه و مشاهده ی تعاملات کلاسی گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهند که آموزش سواد عاطفی به معلمان موجب افزایش درک عاطفی آنان، بهبود تعاملات مثبت در کلاس، کاهش تنش های رفتاری و افزایش انگیزه ی یادگیری در دانش آموزان می شود. همچنین، معلمانی که از مهارت های عاطفی بهتری برخوردارند، توانایی بیشتری در مدیریت کلاس، حل تعارضات و ایجاد محیطی حمایتگر دارند.نتایج این تحقیق نشان می دهد که تقویت سواد عاطفی معلمان می تواند به بهبود کیفیت آموزش و یادگیری منجر شود. بر این اساس، پیشنهاد می شود که برنامه های آموزشی مرتبط با سواد عاطفی در دوره های تربیت معلم و آموزش ضمن خدمت گنجانده شود تا معلمان بتوانند به طور موثرتری روابط خود را با دانش آموزان مدیریت کرده و محیطی امن و انگیزشی برای یادگیری فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

سواد عاطفی ، روابط معلم و دانش آموز ، یادگیری ، مدیریت کلاس ، آموزش عاطفی