اثر بخشی آموزش ذهن آگاهی و موسیقی درمانی بر کنترل شیدایی، احساس غربت و بی ثباتی هیجانی دانشجویان

این پژوهش به بررسی تاثیر آموزش ذهن آگاهی و موسیقی درمانی بر کنترل شیدایی، احساس غربت و بیثباتی هیجانی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان ارومیه می پردازد. در این تحقیق از روش توصیفی-تحلیلی استفاده شده و اطلاعات به وسیله پرسشنامه های معتبر جمع آوری شده است. پرسشنامه اثر بخشی ذهن آگاهی و هیجان از شیپیلبرگر (۱۹۹۵) به کار رفته که روایی آن باالتر از ۸۵ درصد تایید شده است. یافته ها نشان می دهند که هر دو روش آموزش ذهن آگاهی و موسیقی درمانی تاثیرات مثبت و معناداری بر روی دانشجویان دارند و می توانند به بهبود وضعیت روانی آنها کمک کنند. این روش ها در کنترل احساسات منفی مانند شیدایی و غربت موثر بوده و به کاهش بیثباتی هیجانی دانشجویان کمک می کنند. در عوض، عدم کنترل هیجانات و بیثباتی هیجانی تاثیرات منفی و معناداری بر روی دانشجویان دارد و می تواند به مشکلاتی در عملکرد تحصیلی و اجتماعی آنها منجر شود. این یافته ها تاکیدی بر اهمیت توجه به سلامت روانی دانشجویان بوده و می تواند به عنوان راهنمایی برای توسعه برنامه های حمایتی در دانشگاه ها مورد استفاده قرار گیرد. به ویژه، این نتایج می توانند به مسئولان آموزشی و مشاوران دانشگاهی کمک کنند تا برنامه های موثری برای ارتقای سلامت روان دانشجویان طراحی کنند. از این طریق، می توان انتظار داشت که محیط های آموزشی بهتری به وجود بیاید و دانشجویان با توانایی بیشتری به چالش های تحصیلی و شخصی خود پاسخ دهند.

کلیدواژه ها:

موسیقی درمانی ، دانشجویان ، شیدایی