مقایسه اثر خودگفتاری آموزشی و انگیزشی بر یادگیری مهارت سرویس بلند بدمینتون و خودکارآمدی دختران بدمینتون باز نوجوان مبتدی شهر کرمانشاه

مهارت های ذهنی از جمله عواملی هستند که بر یادگیری و عملکرد افراد تاثیر می گذارند. یکی از این مهارت های ذهنی، خود گفتاری است که ورزشکاران آن اغلب در طول یادگیری مهارت و رقابت استفاده می کنند. هدف این تحقیق مقایسه تاثیر خود گفتاری آموزشی و انگیزشی بر یادگیری مهارت سرویس بلند بدمینتون و خودکارآمدی بازیکنان نوجوان مبتدی زن بدمینتون در شهر کرمانشاه بود. روش پژوهش آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود. شرکت کنندگان در این مطالعه شامل ۳۶ دختر نوجوان مبتدی بودند که به طور تصادفی به سه: خودگفتاری آموزشی، گفتار انگیزشی و کنترل گروه تقسیم شدند. پس از برگزاری پس آزمون، شرکت کنندگان غیر از گروه کنترل، به مدت ۴ هفته مهارت سرویس بلند را تمرین کردند. تمام گروه ها در طول تمرین از خودگفتاری مخصوص خود استفاده کردند. آزمون اکتساب درپایان جلسه دوازدهم تمرین بعمل آمد. ۴۸ ساعت بعد، آزمون یادداری و خودکارآمدی برگزار شد. پس از اطمینان از توزیع طبیعی داده های گرداوری شده، با استفاده از آزمون شاپیرو-ویلک، آزمون آنالیزواریانس تکرازی برای تحلیل ها بکار گرفته شد. نتایج نشان داد که هر دوی خود گفتار آموزشی و انگیزشی تاثیر معناداری بر یادگیری مهارت سرویس بلند بدمینتون و خودکارآمدی افراد داشت، اما تاثیر خودگفتاری انگیزشی بیشتر بود(p<۰.۰۵). بنابر یافته های حاضر، علیرغم مفید بودن هر دو نوع حودگفتاری، ورزشکاران می توانند از خودگفتاری انگیزشی بیشتر بهره مند شوند

کلیدواژه ها:

خودگفتاری انگیزشی ، خودگفتاری آموزشی ، سرویس بلند بدمینتون ، خودکارامدی ، اکتساب