واکاوی مسیر ارتقای اعضای هیئت علمی علوم انسانی و اجتماعی از منظر شاخص های پژوهشی و اجرایی

با توجه به تفاوت دستاورد های پژوهشی علوم انسانی و اجتماعی و همچنین نقش آفرینی متفاوتی که این علوم می توانند در جوامع داشته باشند، در نظر گرفتن معیارهایی اختصاصی برای ارزیابی اعضای هیئت علمی این گروه از رشته های در مسیر شغلی آن ها ضروری است. با این حال، بررسی آیین نامه فعلی ارتقای اعضای هیئت علمی حاکی از آن است که در حال حاضر معیارهایی یکسان برای ارتقای اعضای هیئت علمی در رشته های مختلف تعریف شده است که این موضوع، به دلیل تفاوت های ماهوی علوم انسانی و اجتماعی در نوع دستاوردها و اثرگذاری ها، منجر به نادیده گرفته شدن بخشی از تلاش های اعضای هیئت علمی این حوزه می شود. در همین راستا، در پژوهش حاضر تلاش شده با بررسی دانشگاه های معتبر دنیا، معیارها و رویکردهایی برای ارزیابی اعضای هیئت علمی علوم انسانی و اجتماعی شناسایی شده و در مقایسه با آیین نامه ارتقای دانشگاه های ایران، رهیافت هایی استخراج شود. برای این هدف، ابتدا دانشگاه هایی از امریکا، اروپا، اسکاندیناوی و استرالیا با رعایت شروطی از جمله جایگاه دانشگاه ها در رتبه بندی های بین المللی، پراکندگی جغرافیایی آن ها و میزان دسترس پذیری اطلاعاتشان شناسایی شدند. پس از جستجو و استخراج و مطالعه اسناد مرتبط با ارتقای اعضای هیئت علمی این دانشگاه ها، معیارها و مصادیق ارزیابی اعضای هیئت علمی آن ها شناسایی و دسته بندی شدند. سپس تلاش شد تا در مقایسه با آیین نامه ارتقای دانشگاه های ایران، رهیافت هایی برای بهبود وضع موجود به دست آید. نتایج نشان دادند که اگرچه بسیاری از مصادیق فعالیتهای پژوهشی و اجرایی دانشگاه های بررسی شده در آیین نامه ارتقای دانشگاه های ایران نیز دیده شده ، با این حال، در رویکرد دانشگاه های نسبت به این معیارها، تفاوت هایی وجود دارد که توجه به آن ها می تواند به تعریف معیارهایی مناسب تر برای ارزیابی بهتر اعضای هیئت علمی علوم انسانی و اجتماعی کمک نماید.

کلیدواژه ها:

آیین نامه ارتقا ، علوم انسانی و اجتماعی ، معیارهای پژوهشی ، معیارهای اجرایی ، مطالعه چند موردی