تجمیع انطباقی بسته های داده ی اینترنت اشیا در ناحیه های نزدیک به لبه در شبکه های گسترده

اینترنت اشیا به بخشی ضروری از زندگی روزمره ی ما تبدیل خواهد شد. به دلیل تماس مکرر دستگاه های اینترنت اشیا از طریق اینترنت با یکدیگر و سرورهای لازم، تعداد زیادی بسته ی کوچک داده در شبکه ها جریان می یابد که منجر به سربار بالا، عملکرد ناکارآمد شبکه ها و افزایش حجم و تعداد بسته ها در گره های شبکه ها می شود. برای رفع این مشکلات، روش های تجمیع بسته ی متعددی ایجاد شده یا مورد بررسی وتحقیق قرار گرفته است. برخی از آن ها در مورد تجمیع بسته های اینترنت اشیا در ناحیه های شبکه های گسترده هستند، اما در این راستا تحقیقات یا بحث های زیادی در مورد حالت های مختلف تجمیع انجام نداده اند. این مطالعه سازوکاری برای تجمیع بسته ها را پیشنهاد می کند که می تواند نوع تجمیع را از میان موردهای کاربردی برای شبکه های خودمختار مبتنی بر شبکه ی نرم افزارمحور نزدیک به لبه در ناحیه های شبکه های گسترده انتخاب کند و تجمیع را انجام دهد. سازوکار پیشنهادی تجمیع بسته، با انجام تجمیع در سطحی پایه ای تر از لایه ی کاربرد، استفاده از سرآیند تجمیع مختص به خود و به کارگیری روش های مختلف، از افزایش تاخیر ناشی از افزایش تعداد نوع پیام لایه ی کاربرد جلوگیری می کند و تاخیر انتها به انتهای بسیار کمتری نسبت به کارهای مشابه دارد، درحالی که کاهش تعداد بسته های داده را در همان سطح نگه داشته است؛ این سازوکار امکان دسته بندی و تجمیع بر اساس نوع داده و ویژگی هایی چون ToS و الگوریتم های مختلف ازجمله K-Means را دارد و همچنین می تواند به صورت انطباقی با شرایط بسته های داده عمل کند. نتایج شبیه سازی سازوکار پیشنهادی به ازای حالت های مختلف، با درنظرگیری ترافیک شهر هوشمند مبتنی بر اینترنت اشیا در شبکه، نشان دهنده ی کارآمدی آن و نیز برتری نسبت به کارهایی مشابه است. علاوه بر شبیه سازی ها، بحث ها و مقایسه های لازم نیز در این راستا صورت گرفته است.

کلیدواژه ها:

تجمیع بسته ، اینترنت اشیا ، شبکه ی نرم افزارمحور