رابطه بین خودکارآمدی معلمان و انگیزه تحصیلی دانش آموزان

این مقاله به بررسی رابطه بین خودکارآمدی معلمان و انگیزه تحصیلی دانش آموزان می پردازد. خودکارآمدی معلمان به عنوان باور معلمان به توانایی های خود در تاثیرگذاری مثبت بر یادگیری و پیشرفت دانش آموزان تعریف می شود. انگیزه تحصیلی دانش آموزان نیز به عنوان تمایل و اشتیاق آنان برای شرکت فعال در فرآیند یادگیری و دستیابی به اهداف آموزشی در نظر گرفته می شود.یافته های این پژوهش نشان می دهد که خودکارآمدی معلمان تاثیر قابل توجهی بر انگیزه تحصیلی دانش آموزان دارد. معلمانی که از سطح خودکارآمدی بالاتری برخوردارند، تمایل بیشتری به استفاده از روش های تدریس خلاقانه و مشارکتی دارند که این امر به نوبه خود باعث افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان در کلاس های درس می شود. همچنین، معلمان با خودکارآمدی بالا قادرند محیط یادگیری مثبت و حمایت گری را ایجاد کنند که این محیط به دانش آموزان کمک می کند تا با اعتماد به نفس بیشتری به یادگیری بپردازند.این مطالعه همچنین نشان می دهد که رابطه مثبت و معناداری بین خودکارآمدی معلمان و انگیزه تحصیلی دانش آموزان وجود دارد به عبارت دیگر، هرچه معلمان از خودکارآمدی بالاتری برخوردار باشند، دانش آموزان نیز از انگیزه تحصیلی بیشتری برخوردار خواهند بود. این یافته ها اهمیت توجه به توسعه حرفه ای معلمان و تقویت خودکارآمدی آنان را به عنوان عاملی کلیدی در بهبود کیفیت آموزش و یادگیری برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی معلمان ، انگیزه تحصیلی ، دانش آموزان ، محیط یادگیری ، روش های تدریس