کاربرد رویکردهای یادگیری مبتنی بر حل مسئله در پرورش خلاقیت و توانمندسازی دانش آموزان ابتدایی

یادگیری مبتنی بر حل مسئله به عنوان یک رویکرد فعال آموزشی، در سال های اخیر توجه زیادی را به خود جلب کرده است، به ویژه در دوره ابتدایی که دانش آموزان در حال شکل دهی به مهارت های فکری و اجتماعی خود هستند. این رویکرد نه تنها به توسعه مهارت های شناختی دانش آموزان کمک می کند بلکه توانمندسازی آنان در مواجهه با چالش ها و مسائل پیچیده را تسهیل می کند. یادگیری مبتنی بر حل مسئله می تواند باعث افزایش توانمندی های فردی و اجتماعی دانش آموزان شود، زیرا این رویکرد فرصت هایی را برای دانش آموزان فراهم می آورد تا مهارت های فکری، خلاقانه و اجتماعی خود را در شرایط واقعی و چالش برانگیز به کار گیرند. علاوه بر این، این روش یادگیری به دانش آموزان کمک می کند تا از اشتباهات خود بیاموزند و فرآیند حل مسئله را به عنوان یک تجربه یادگیری ارزشمند و مداوم در نظر بگیرند. همچنین، معلمان نقش کلیدی در اجرای موثر این رویکرد دارند و باید مهارت های طراحی مسائل چالش برانگیز و استفاده از تکنیک های نوین آموزشی را در اختیار داشته باشند. با وجود مزایای بسیاری که یادگیری مبتنی بر حل مسئله در پرورش خلاقیت و توانمندسازی دانش آموزان دارد، موانع و چالش هایی نظیر کمبود منابع آموزشی، مقاومت در برابر تغییرات رویکردهای سنتی و نیاز به آموزش معلمان برای پیاده سازی این رویکرد، همچنان وجود دارد. این چالش ها نیازمند توجه ویژه به فرآیندهای حمایتی از سوی نهادهای آموزشی و تربیتی است. در نهایت، این پژوهش تاکید می کند که یادگیری مبتنی بر حل مسئله می تواند به عنوان یک ابزار موثر در ارتقاء کیفیت آموزش ابتدایی و بهبود عملکرد دانش آموزان در مواجهه با چالش های زندگی در نظر گرفته شود. بنابراین، گسترش و ترویج این رویکرد در مدارس ابتدایی می تواند به بهبود کلی فرآیند آموزشی و کمک به توسعه مهارت های کلیدی دانش آموزان منجر شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، حل مسئله ، پرورش ، خلاقیت ، توانمندسازی ، دانش آموزان ، ابتدایی