آموزش اخلاق مبتنی بر قصه های حیوانات در متون مقدس برای دانش آموزان ابتدایی

آموزش اخلاق به کودکان دبستانی، با استفاده از قصه های نمادین حیوانات در متون مقدس، رویکردی موثر و بینفرهنگی است که این مقاله با تحلیل محتوای سه متن کلیدی کلیله ودمنه، قرآن و انجیل به بررسی آن میپردازد. این پژوهش نشان میدهد که داستانهای حیوانات با ترکیب جذابیت روایی و مفاهیم اخلاقی، مفاهیم پیچیدهای مانند عدالت، صداقت، و همدلی را در قالبی ساده و ملموس به کودکان منتقل میکنند. بهعنوان مثال، داستان «هدهد و سلیمان» در قرآن (نمل: ۲۰-۲۶) مسئولیتپذیری را آموزش میدهد، یا تمثیل «گوسفند گمشده» در انجیل (لوقا ۱۵: ۴-۷) بر محبت و بخشش تاکید میکند. در کلیله ودمنه نیز تقابل خرد و قدرت در داستان «شیر و گاو» (شفیعی کدکنی، ۱۳۹۵)، کودکان را به تفکر انتقادی تشویق مینماید. این مقاله با روش تحلیل محتوای کیفی و مطالعه تطبیقی، مضامین اخلاقی را در این متون استخراج و با نظریه های رشد اخلاقی کولبرگ و یادگیری اجتماعی ویگوتسکی پیوند میدهد. یافته ها حاکی از آن است که این قصه ها نه تنها مهارتهای اجتماعی مانند همدلی، حل تعارض و مسئولیت پذیری را تقویت میکنند، بلکه با ایجاد ارتباط عاطفی، درونیسازی ارزشها را تسهیل مینمایند. نتایج تاکید دارد که ادغام این داستانها در برنامه های درسی، همراه با فعالیتهای تعاملی (مانند نمایش عروسکی)، میتواند تاثیر آموزشی را دوچندان کند. این پژوهش پیشنهاد میکند که نظامهای تربیتی با بهرهگیری از ظرفیت قصه های حیوانات در متون مقدس، گامی موثر در جهت پرورش نسلهای اخلاقمدار بردارند.

کلیدواژه ها:

آموزش اخلاق ، قصه های حیوانات ، متون مقدس ، مهارتهای اجتماعی