تاثیر روانشناختی آموزش مهارت های تفکر مثبت در پیشرفت درسی دانش آموزان ابتدایی

آدمی معمولادر پی کسب موفقیت و ایجاد یک زندگی آرام و مرفه،سرشار از شادی و نشاط است و برای نیل به این مقصود از هیچ تلاش و کوششی خودداری نمی کند؛با این حال متوجه افکار منفی و مزاحمی که به صورت سد و مانعی بر سرراهش به وجود می آیند،نمی شود و همین غفلت فرسنگ ها او را از هدف و مقصود دور می سازد و زمانی به خود می آید که در می یابد کار از کار گذشته است و یا دچار اعتیاد خانمانسوزی شده و یا کارش به ورشکستگی و سقوط در گرداب فقر و ادبار کشیده است.رها شدن از شر افکارمنفی،پیچیده و دشوار نیست و با تمرین های مخصوصی که در این زمینه فکری وجود دارد و به آنها اشاره داشته ایم،می توان ضمیر باطن و روشن را از هماهنگی کافی برخوردار نمود و فکر را بر هر چه مثبت است،متمرکز ساخت که در آن صورت ایده ها و پندار های منفی و ویرانگر راه خود می گیرند و قلمرو ذهن را ترک می کنند و آنجا را مکانی مصفا برای مثبت اندیشی و جذب موقعیت های مثبت می سازند.به عبارت بهتر،ذهن ناخودآگاه را برای نیل به هدف هایی که در سر دارند،آماده می سازند و پرورش می دهند.ارزش یابی مداوم و مستمر وضعیت تحصیلی دانش آموزان در طول تحصیل و بررسی عوامل مرتبط با آن یکی از ارکان ضروری و اجتناب ناپذیر بهبود کیفیت نظام آموزشی بویژه در مدارس می باشد این امر در تدوین برنامه آموزشی بهتر، ارتقای کیفیتی آموزشی و نهایتا در اصلاح و بهبود کارآئی مسئولین مربوطه تاثیر به سزایی دارد.

کلیدواژه ها:

روانشناختی ، مهارت تفکر مثبت ، پیشرفت درسی ، دانش آموزان ابتدایی ، وضعیت تحصیلی