بررسی نقش آموزش مهارت های عاطفی در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان

آموزش مهارت های عاطفی یکی از ضروریات رشد و تکامل دانش آموزان در دوران تحصیلی است. این مهارت ها شامل خودآگاهی، مدیریت هیجانات، همدلی، مهارت های ارتباطی و اجتماعی، و توانمندی در تنظیم احساسات هستند که به طور مستقیم بر بهبود عملکرد تحصیلی و رشد روانی-اجتماعی دانش آموزان تاثیر می گذارند. پژوهش های مختلف نشان داده اند که تقویت مهارت های عاطفی در دانش آموزان می تواند به کاهش استرس های تحصیلی، افزایش تمرکز و انگیزه، و بهبود روابط اجتماعی در کلاس منجر شود. این مهارت ها نه تنها به دانش آموزان کمک می کنند تا به طور موثر با چالش های روانی و تحصیلی مقابله کنند، بلکه در ایجاد یک محیط یادگیری مثبت، حمایتی و خلاقانه نیز نقش دارند. دانش آموزانی که مهارت های عاطفی خود را به طور موثر توسعه می دهند، قادرند روابط مثبت تری با معلمان و همکلاسی های خود برقرار کرده و در نتیجه در فضای کلاسی شاداب تر و کارآمدتری یاد بگیرند. این مهارت ها به ویژه در حوزه های خودکنترلی، همدلی و تعاملات اجتماعی تاثیرگذار بوده و می توانند به کاهش مشکلات رفتاری و افت تحصیلی منجر شوند. علاوه بر این، آموزش این مهارت ها می تواند به کاهش احساسات منفی مانند اضطراب، افسردگی و ناامیدی کمک کرده و در نهایت بر اعتماد به نفس و ارتقای کیفیت تحصیلی دانش آموزان تاثیر مثبت بگذارد. معلمان و والدین نقش حیاتی در آموزش و پرورش مهارت های عاطفی دارند. معلمان به عنوان الگوهای رفتاری و آموزشی می توانند مهارت های عاطفی را از طریق روش های تدریس نوین و تعاملی به دانش آموزان منتقل کنند. والدین نیز با ایجاد محیطی حمایتی و تشویق به توسعه این مهارت ها در خانه می توانند این فرآیند را تکمیل کنند. از این رو، همکاری نزدیک میان معلمان، والدین و دانش آموزان برای ارتقای مهارت های عاطفی از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

کلیدواژه ها:

آموزش ، مهارت عاطفی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان