ارزیابی معیارهای طراحی برای سالمندان بر اساس معماری سبز و حس تعلق به مکان؛ موردپژوهی: کلانشهر تهران

افزایش امید به زندگی و بهبود شرایط بهداشتی باعث شده است که سالمندان بخش بزرگی از جمعیت جوامع را تشکیل دهند. این موضوع همراه با تغییرات جسمی، روانی و اجتماعی که در دوره سالمندی رخ می دهد، نیاز به فضاهایی دارد که بتوانند نه تنها نیازهای بهداشتی و مراقبتی سالمندان را تامین کنند، بلکه احساس آرامش، امنیت و تعلق به مکان را نیز در آن ها تقویت کنند. دراین میان ضرورت طراحی بهینه مراکز نگهداری سالمندی از جمله مهمترین رسالت های معماران و برنامه ریزان شهری است. این پژوهش به بررسی تاثیرات معماری سبز بر کیفیت زندگی در سالمندان می پردازد. هدف اصلی تحقیق، ارائه راهکارهایی نوآورانه و عملی برای طراحی مراکز نگهداری سالمندان است که نه تنها به نیازهای جسمی و بهداشتی آن ها پاسخ دهد، بلکه شرایط مناسبی برای افزایش تعاملات اجتماعی، کاهش استرس و بهبود حس تعلق به مکان فراهم آورد. یافته ها نشان می دهد ویژگی هایی مانند نور طبیعی، تهویه مناسب و استفاده از مصالح پایدار تاثیر قابل توجهی بر سلامت جسمی و روانی سالمندان و حس تعلق به مکان دارند.

کلیدواژه ها:

خانه سالمندان ، حس تعلق به مکان ، سالمند ، معماری سبز.