مقایسه روش های برشنگاری استروبوسکوپیک و برشنگاری زمان میانگین در ارزیابی غیر مخرب

روش برشنگاری روش نوری قدرتمندی است که قابلیت محاسبه مشتقات جابجایی، کرنش­های سطحی و بازرسی غیر مخرب را در انواع مواد داراست. روش­های برشنگاری زمان میانگین و برشنگاری استروبوسکوپیک از روش­های آزمایشگاهی هستند که به­منظور مطالعه تمام­میدانی مودهای ارتعاشی توسعه داده شده­اند. در این مقاله با توسعه چیدمان برشنگاری با امکان بازرسی غیر مخرب به روش­های برشنگاری زمان میانگین و برشنگاری استروبوسکوپیک به مقایسه قابلیت­های این روش­ها در تشخیص عیوب پرداخته شده است. به منظور اعمال بارگذاری ارتعاشی، چیدمان ارائه شده به سیستم تحریک پیزوالکتریک مجهز شده است. بازرسی غیر مخرب به روش­های برشنگاری زمان میانگین و برشنگاری استروبوسکوپیک با تغییر فرکانس تحریک پیزوالکتریک انجام شد. روش برشنگاری استروبوسکوپیک در بازه­های فرکانسی بین ۱۳۰۰ تا ۱۶۰۰ هرتز، ۶۰۰۰ تا ۸۰۰۰ هرتز و ۱۲۶۰۰ تا ۱۳۳۰۰ هرتز عیب را با موفقیت آشکارسازی نمود، در حالی که برشنگاری زمان میانگین فقط در بازه­های ۶۰۰۰ تا ۸۰۰۰ هرتز و ۱۲۹۰۰ تا ۱۳۱۰۰ هرتز توانایی تشخیص عیب را داشت. بررسی و مقایسه نتایج روی قطعه پروپلینی با عیبی با قطر ۱۰ میلیمتر توانمندی و قابلیت روش برشنگاری استروبوسکوپیک را نسبت به برشنگاری زمان میانگین در بازرسی غیر مخرب نشان می­دهد. وضوح هاله­های روش برشنگاری استروبوسکوپیک در تمامی فرکانس­های تحریک بالاتر از روش زمان میانگین است و روش استروبوسکوپیک قابلیت تشخیص عیب در بازه­های فرکانسی بسیار گسترده­تری را داراست که باعث می­شود ریسک عدم تشخیص عیب در کاربردهای صنعتی بسیار کاهش یابد.

کلیدواژه ها:

Nondestructive Testing ، Stroboscopic Shearography ، Time-Average Shearography ، Piezoelectric Excitation System ، بازرسی غیر مخرب ، برشنگاری استروبوسکوپیک ، برشنگاری زمان میانگین ، سیستم تحریک پیزوالکتریک