بررسی عددی تاثیر قطر داکت قبل از پروانه بر کارایی هیدرودینامیکی شناور

با توجه به مقررات EEDI، کشتی های تجاری اخیر به شدت ملزم به دستیابی نرخ معینی از صرفه جویی انرژی هستند برای رسیدن به این هدف، به کارگیری تجهیزات ذخیره انرژی در پاشنه شناور، کاربرد و محبوبیت بسیاری دارد. یکی از تجهیزات ذخیره انرژی، داکت قبل از پروانه کشتی است. در این مطالعه تاثیر قطر داکت قبل از پروانه ، بر پارامترهای تست خودرانش مدل شناور JBC با استفاده از محیط دینامیک سیالات محاسباتی و نرم افزار Star-CCM+ بررسی گردید. برای این هدف چهار قطر مختلف از داکت انتخاب و پارامترهای خودرانش شامل ضریب تراست، ضریب گشتاور و سرعت دورانی پروانه در قطرهای انتخابی مورد مطالعه قرار گرفت. همچنین چرخش پروانه با استفاده از تکنیک مش لغزشی مدلسازی و برای به دست آوردن سرعت دورانی و نقطه خودرانش از یک کنترلر انتگرالی استفاده شد. از بررسی نتایج مشخص گردید که که برای این شناور ، با افزایش قطر داکت پارامترهای هیدرودینامیکی شناور بهبود یافته، تراست افزایش،سرعت دورانی پروانه کاهش و مقاومت کلی کشتی نیز کاهش می یابد. همچنین در ادامه جزییات جریان نیز مورد بررسی قرار گرفت.

کلیدواژه ها:

خودرانش ، داکت ، پروانه ، ویک ، دینامیک سیالات محاسباتی