بررسی تاثیر مهارت های خود تنظیمی بر موفقیت تحصیلی و رشد اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر مهارت های خودتنظیمی بر موفقیت تحصیلی و رشد اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شده است. خودتنظیمی به توانایی فرد در مدیریت افکار، احساسات و رفتارهای خود به گونه ای اطلاق می شود که فرد بتواند به اهداف مشخص دست یابد، حتی زمانی که با موانع یا مشکلاتی مواجه می شود. در این مطالعه، به ویژه بر چهار بعد مهم خودتنظیمی شامل خودآگاهی، خودکنترلی، برنامه ریزی و انگیزش تاکید شده است. این ابعاد به دانش آموزان کمک می کند تا بتوانند در مواجهه با مسائل تحصیلی و اجتماعی به طور موثر عمل کنند و در این مسیر بر چالش ها غلبه کنند.در این تحقیق، رابطه میان مهارت های خودتنظیمی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان در دروس مختلف مورد بررسی قرار گرفته و همچنین تاثیر آن بر رشد اجتماعی و تعاملات میان فردی دانش آموزان با همکلاسی ها و معلمان بررسی شده است. یافته های پژوهش نشان می دهند که دانش آموزانی که از مهارت های خودتنظیمی قوی تری برخوردارند، در مقایسه با همسالان خود عملکرد تحصیلی بهتری دارند و در مواجهه با مشکلات تحصیلی، توانایی بالاتری در مدیریت استرس و افزایش انگیزه برای موفقیت نشان می دهند. علاوه بر این، این دسته از دانش آموزان در روابط اجتماعی خود نیز موفق تر عمل می کنند و قادرند در تعاملات اجتماعی با همکلاسی ها و معلمان روابط مثبت تری برقرار کنند.نتایج این تحقیق همچنین نشان می دهد که مهارت های خودتنظیمی نه تنها به موفقیت تحصیلی کمک می کند، بلکه به رشد اجتماعی و مهارت های ارتباطی دانش آموزان نیز تاثیر مثبت دارد. از آنجایی که دوران ابتدایی پایه گذار بسیاری از ویژگی های شخصیتی و تحصیلی دانش آموزان است، آموزش مهارت های خودتنظیمی در این دوره می تواند به شکل گیری فردی مستقل و مسئول کمک کند که در زندگی تحصیلی و اجتماعی خود توانمندی بیشتری دارد.