نقش روانشناسی مثبتگرا، حمایت اجتماعی و هوش هیجانی در بهبود روابط بین فردی

هدف این تحقیق بررسی نقش روانشناسی مثبت گرا، حمایت اجتماعی و هوش هیجانی در بهبود روابط بین فردی در مدارس است. این تحقیق به روش مروری انجام شده است و در آن، یافته ها از منابع مختلف علمی و پژوهش های پیشین گردآوری و تحلیل شدند. نتایج تحقیق نشان می دهند که ترکیب این سه مفهوم می تواند اثرات قابل توجهی در بهبود روابط اجتماعی و فردی دانش آموزان داشته باشد. در این راستا، هوش هیجانی به ویژه در مدیریت هیجانات و تعاملات اجتماعی تاثیر زیادی دارد، در حالی که آموزه های روانشناسی مثبت گرا موجب افزایش تاب آوری، امید و شادابی در دانش آموزان می شود. همچنین، حمایت اجتماعی از سوی معلمان، همکاران و خانواده ها به تقویت روابط اجتماعی و کاهش استرس های روانی کمک می کند. یافته ها تاکید دارند که این سه عامل به طور مشترک می توانند در ایجاد فضایی مثبت و حمایت گر در مدارس موثر باشند. در نتیجه، برای بهبود روابط بین فردی در مدارس، استفاده از استراتژی هایی که به تقویت هوش هیجانی، روانشناسی مثبت گرا و حمایت اجتماعی پرداخته شوند، ضروری است. این تحقیق پیشنهاداتی برای مدیران و معلمان مدارس در جهت بهبود فضای آموزشی و روابط بین فردی دانش آموزان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

روانشناسی مثبت گرا ، هوش هیجانی ، حمایت اجتماعی ، روابط بین فردی