نقش تکنولوژی در کاهش نابرابری آموزشی و دسترسی به یادگیری

این تحقیق با هدف بررسی نقش تکنولوژی در کاهش نابرابری آموزشی و بهبود دسترسی به یادگیری طراحی و اجرا شده است. هدف اصلی این پژوهش تعیین ابعاد تاثیر فناوری های نوین بر بهبود عدالت آموزشی و شناسایی راهکارهایی جهت تسهیل دسترسی همگانی به منابع آموزشی بود. روش تحقیق به صورت مروری بر مطالعات پیشین و تحلیل نظام مند داده های کیفی و کمی به کار گرفته شد؛ در این راستا، مقالات، گزارش های پژوهشی و کنفرانس های علمی مرتبط از سال های اخیر مورد بررسی قرار گرفتند. یافته های اصلی نشان داد که استفاده از بسترهای دیجیتال، سامانه های آموزش آنلاین و ابزارهای تعاملی توانسته است به طور قابل توجهی فاصله های آموزشی میان مناطق مختلف و اقشار جامعه را کاهش دهد. علاوه بر این، بهره گیری از تکنولوژی های نوین در کلاس های درس موجب افزایش انگیزه یادگیری و تعامل میان معلمان و دانش آموزان شده و موجب بهبود نتایج تحصیلی گردیده است. نتایج تحقیق حاکی از آن است که با وجود چالش هایی نظیر زیرساخت های ناکافی و دیجیتال دیوید، سیاست های حمایت گرانه و سرمایه گذاری در فناوری می تواند موجبات تحقق عدالت آموزشی را فراهم آورد. در نهایت، نتیجه گیری کلی پژوهش بیان می کند که فناوری با فراهم آوردن دسترسی گسترده به منابع آموزشی، می تواند به عنوان ابزاری موثر در کاهش نابرابری های آموزشی ایفای نقش نماید.

کلیدواژه ها:

تکنولوژی ، نابرابری آموزشی ، عدالت آموزشی ، دسترسی به یادگیری