پیش بینی فرسودگی شغلی بر اساس هوش هیجانی، حمایت اجتماعی و اخلاق حرفهای در پرستاران شهر اهواز با استفاده از هوش مصنوعی

هدف از انجام پژوهش حاضر؛ پیش بینی فرسودگی شغلی بر اساس هوش هیجانی، حمایت اجتماعی و اخلاق حرفه ای در پرستاران با استفاده از هوش مصنوعی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه پرستاران شهر اهواز در سال ۱۴۰۱ بود. به این منظور ۱۸۰ نفر از پرستاران به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. طرح تحقیق توصیفی و از نوع همبستگی بود. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های فرسودگی شغلی ماسالچ و جکسون (۲۰۰۸)؛ هوش هیجانی برادلی-گراوز (۲۰۰۱)؛ حمایت اجتماعی شربورن و استوارت (۱۹۹۱) و اخلاق حرفهای کادوزیر (۲۰۰۲) استفاده شد. جهت تحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون به روش گام به گام و شبکه عصبی مصنوعی استفاده شد. نتایج نشان داد بین هوش هیجانی و فرسودگی شغلی رابطه منفی و معنادار، بین حمایت اجتماعی و فرسودگی شغلی رابطه منفی و معنادار و بین اخلاق حرفهای و فرسودگی شغلی رابطه منفی و معنادار وجود داشت (۰۱/۰p<). همچنین؛ بین هوش هیجانی؛ حمایت اجتماعی و اخلاق حرفهای با فرسودگی شغلی در پرستاران رابطه چندگانه وجود داشت (۰۱/۰p<.) همچنین، نتایج هوش مصنوعی نشان داد حمایت اجتماعی بیشترین متغیر پیش بینی کننده فرسودگی شغلی پرستاران داشته است.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، هوش هیجانی ، حمایت اجتماعی ، اخلاق حرفهای