چگونه توانستم افسردگی دانش آموزم را کاهش دهم؟

این اقدام پژوهی با هدف کاهش افسردگی یکی از دانش آموزان به نام نازنین در دبستان شهید گرامی انجام شد. در ابتدای پژوهش، نازنین دچار انزوا، کمبود اعتمادبه نفس و عدم تمایل به مشارکت در فعالیت های کلاسی و اجتماعی بود. برای بررسی دقیق تر مشکل، از روش های مشاهده، مصاحبه با همکاران و جمع آوری اطلاعات استفاده شد. پس از تحلیل داده ها، مجموعه ای از راهکارهای پیشنهادی شامل ایجاد محیطی حمایتگر در کلاس، افزایش فعالیت های گروهی، استفاده از تشویق های مثبت، ارتباط موثر با خانواده و نظارت مستمر بر وضعیت دانش آموز اجرا شد. نتایج نشان داد که این روش ها تاثیر مثبتی بر روحیه و رفتار نازنین داشتند. او به تدریج در فعالیت های کلاسی و گروهی مشارکت بیشتری نشان داد، تعاملات اجتماعی اش بهبود یافت، اعتمادبه نفسش افزایش پیدا کرد و نشانه های افسردگی اش کاهش یافت. این پژوهش تاکید می کند که حمایت عاطفی معلمان، ایجاد فضایی امن در مدرسه، تقویت مهارت های اجتماعی و ارتباط مستمر با خانواده، می تواند تاثیر بسزایی در بهبود وضعیت روانی دانش آموزان داشته باشد. در نهایت، یافته های این پژوهش می توانند به عنوان یک الگوی موفق برای کاهش مشکلات عاطفی و اجتماعی دانش آموزان در محیط های آموزشی مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

افسردگی دانش آموزان ، اعتمادبه نفس ، تعاملات اجتماعی ، محیط حمایتی ، مشارکت گروهی