مقایسه تنش های والدینی، خودکارآمدی والدین و بهزیستی در والدین سالمند و والدین جوان

هدف از این پژوهش, مقایسه تنش های والدینی، خودکارآمدی والدین و بهزیستی در والدین سالمند و والدین جوان بوده است. پژوهشحاضر با توجه به هدف کاربردی و روش انجام پژوهش علی- مقایسه ای و از شاخه پژوهش های میدانی است. جامعه آماری پژوهشحاضر والدین سالمند و جوان شهر تهران بودند که تعداد ۳۸۴ نفر، به عنوان افراد نمونه انتخاب شدند و ‎۱۹۲ نفر والدین جوان و ۱۹۲نفر نیز والدین سالمند با روش نمونه گیری در دسترس به عنوان افراد نمونه انتخاب شدند. جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه هایاستاندارد تش های والدینی آبدین، پرسشنامه خودکارآمدی والدینیدو مکا و همکاران (۱۹۹۶) و پرسشنامه بهزیستی روانشناختیریف (۱۹۸۹) استفاده شد. به منظور تحلیل داده ها از نرم افزار spss نسخه ۲۲ و جهت بررسی فرضیه ها از آزمون نا مستقل استفاده شد.یافته ها نشان داد که گروه والدین سالمند تنش های بالاتری نسبت به والدین جوان داشتند. هم چنین بین خودکارآمدی والدین سالمندو والدین جوان تفاوت معناداری وجود داشت و خودکارآمدی والدین جوان بالاتر از والدین سالمند بود. میانگین بهزیستی گروه والدینجوان بالاتراز والاین سالمند بود. به طور کلی نتایج نشان دهنده این بود که بین سه متغیر خودکارآمدی، تنش های والدینی و بهزیستیدر والدین جوان و سالمند تفاوت معناداری وجود دارد و والدین جوان در دو متفیر خودکارآمدی و بهزیستی نمره بالاتری نسبت بهوالدین سالمند داشتند. اما در مورد تنش های والدین سالمند بالاتر از تنش های والدین جوان بود.

کلیدواژه ها:

تنش های والدینی ، خودکارآمدی ، بهزیستی ، والدین سالمند ، والدین جوان