رابطه بین سبک های دلبستگی و آسیب های روان شناختی با تنظیم هیجان در بین دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر رابطه بین دلبستگی و آسیب های روانشناختی با تنظیم هیجان در بین نوجوانان بود. این پژوهش، به لحاظ روش توصیفی و ازنوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان ۱۱ تا ۱۷ سال شهر زنجان در ۱۴۰۳ - ۱۴۰۲ بود (۲۰۰۰ نفر) که حجم نمونه براساس فرمولمورگان تعداد ۱۶۰ نفر و به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شد. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه دلبستگی کولینز و رید (۱۹۹۰)،پرسشنامه، پرسشنامه تنظیم هیجانی گارنفسکی کراج و اسپینهاون (۲۰۰۱) و پرسشنامه علائم روان شناختی (SCL- ۹۰-R) استفاده شد. به منظور تجزیهو تحلیل داده ها از روش آماری ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون چند متغیره بکار برده شد و نتایج نشان داد بین دلبستگی با تنظیم هیجان در بیننوجوانان ۱۱ تا ۱۷ سال رابطه معنادار وجود دارد (۰۵ / ۰ > P) و بین آسیب های روانشناختی با تنظیم هیجان در بین نوجوانان ۱۱ تا ۱۷ سال رابطهمعناداری وجود دارد (۰۵ / ۰ > P). نتیجه تحلیل رگرسیون نشان داد که که متغیرهای سبک های دلبستگی و آسیب های روانشناختی توانسته اند ۵۰ درصد از تغییرات تنظیم هیجان را تبیین نمایند.

کلیدواژه ها:

آسیب های روانی ، سبک های دلبستگی ، تنظیم هیجان ، نوجوانان