اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی (MBCT) تیز دل و همکاران بر تنظیم هیجان در دانش آموزان دارای اختلال سلوک

اختلال سلوک یک الگوی تکراری و مداوم از رفتاری است که در آن حقوق اساسی دیگران یا مقررات زیر پا گذاشته میشود.بنابراین توجه به عوامل کاهنده این اختلال و انجام مداخله بهنگام در این زمینه ضرورت می یابد. با توجه همین مساله و بر اساسمبانی نظری پیشین، پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی ذهن آگاهی بر دشواری تنظیم هیجان در دانش آموزان دارای اختلالسلوک انجام شد. روش: این پژوهش جزء مطالعات نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۲ - ۱۴۰۱ بود. از این جامعه، نمونه ای به حجم ۴۰ نفر بااستفاده از پرسشنامه علایم مرضی کودک (CSI-۴) و مصاحبه تشخیصی و بالینی از طریق روش های نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای و مبتنی بر هدف انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار اندازه گیری در پیش آزمون و پسآزمون شامل مقیاس دشواری تنظیم هیجانگراتز و رومر (۲۰۰۴) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس دربرنامه SPSS نسخه ۲۵ انجام شد. تحلیل داده ها نشان داد که مداخله مبتنی بر ذهن آگاهی منجر به تفاوت معنیدار بین گروه هایکنترل و آزمایش شده و نمرات افراد گروه آزمایش در پس ازمون در دشواری تنظیم هیجان کاهش یافت و توانایی بیشتر برای تنظیمهیجان کسب نمودند. نتیجه گیری: می توان مطرح کرد مداخله مبتنی بر ذهن آگاهی موجب کاهش دشواری تنظیم هیجان دردانش آموزان دارای اختلال سلوک می شود.

کلیدواژه ها:

اختلال سلوک ، دشواری تنظیم هیجان ، مداخله مبتنی بر ذهن آگاهی