شناخت روش های آسیب زای تربیت دینی در آموزش و پرورش

تربیت دینی ساماندهی و شکوفاسازی سرمایه های بالقوه انسان در ساحت های علمی و عملی در پرتو آموزه های وحیانی و معارف اسلامی است که در فرآیندی کاملا منطقی از طریق معلم و مربی به متعلم و متربی بر محور مبادی و منابع هماهنگ با عقل و ارادهانسان ظهور می یابد. بنابراین این پژوهش بر آن است که با روش توصیفی- تحلیلی با استفاده از منابع دینی، مقالات و مطالعات کتابخانه ای به تبیین مهم ترین روش های شناختی آسیب زا در تعلیم و تربیت دینی دانش آموزان پرداخته و این پژوهش نشان می دهد که معلم، برنامه درسی و گروه دوستان و هم کلاسی ها در تربیت اعتقادی، اخلاقی و عبادی نقش دارند. عدم رعایت اصول تربیتی، ناکارآمدی محتوای کتب درسی، تعارض میان آنچه در مدرسه به دانش آموز آموزش داده می شود با آنچه از خانواده و محیط کسب کرده، عدم هماهنگی میان کادر مدرسه و رفتارهای ضد ارزشی گروه دوستان و همکلاسی ها از جمله عواملی هستند که موجب آسیب به تربیت دینی دانش آموزان خواهد شد.

کلیدواژه ها:

آسیب زا ، تربیت دینی ، آموزش و پرورش